Babywearing για νέους γονείς, Πρακτικές Συμβουλές, Χωρίς Κατηγοριοποίηση, Ψυχολογία & επαφή
Ζήλεια ανάμεσα στα αδέρφια
Ζήλεια ανάμεσα στα αδέρφια μετά τον ερχομό νέου μωρού: τι είναι φυσιολογικό και πώς μπορούμε να βοηθήσουμε
Ο ερχομός ενός νέου μωρού στην οικογένεια είναι μια τεράστια αλλαγή, όχι μόνο για τους γονείς αλλά και για το μεγαλύτερο παιδί.
Πολλοί γονείς ανησυχούν όταν βλέπουν το πρώτο τους παιδί να αλλάζει συμπεριφορά μετά τη γέννηση του μωρού.
«Ζητάει συνέχεια αγκαλιά.»
«Έγινε πιο γκρινιάρικο.»
«Μου λέει να αφήσω το μωρό.»
«Ενώ είχε κόψει την πιπίλα, τη ζητάει πάλι.»
Η πρώτη σκέψη συχνά είναι:
«Κάτι κάνουμε λάθος;»
Συνήθως, όχι.
Η ζήλεια είναι πιο συχνή απ’ όσο νομίζουμε
Η ζήλεια ανάμεσα στα αδέρφια δεν είναι σημάδι αποτυχίας των γονιών.
Είναι, σε μεγάλο βαθμό, φυσιολογική αντίδραση σε μια μεγάλη αλλαγή.
Το μεγαλύτερο παιδί μέχρι τώρα είχε αποκλειστική πρόσβαση στους γονείς του, ιδιαίτερα στη μαμά. Ξαφνικά, ένα νέο μέλος διεκδικεί τεράστιο μέρος του χρόνου, της ενέργειας και της προσοχής.
Αυτό μπορεί να δημιουργήσει ανασφάλεια.
Το παιδί συνήθως δεν ζηλεύει το μωρό
Αυτό ίσως ακούγεται παράξενο, αλλά είναι πολύ σημαντικό.
Συχνά το μεγάλο παιδί δεν ζηλεύει το μωρό καθαυτό.
Ζηλεύει αυτό που συμβολίζει το μωρό.
Δηλαδή:
- τον χρόνο της μαμάς
- την προσοχή του μπαμπά
- την αίσθηση ότι δεν είναι πια «το μοναδικό»
Με άλλα λόγια, πολλές φορές το μήνυμα δεν είναι:
«Δεν θέλω το μωρό.»
Το πραγματικό μήνυμα είναι:
«Φοβάμαι ότι χάνω εσένα.»
Και αυτό αλλάζει τον τρόπο που βλέπουμε τη συμπεριφορά.
Η ζήλεια δεν εκφράζεται πάντα με επιθετικότητα
Όταν ακούμε “sibling rivalry”, φανταζόμαστε συνήθως χτυπήματα, σπρωξίματα ή θυμό προς το μωρό.
Αυτές οι συμπεριφορές μπορεί να συμβούν.
Όμως πολύ συχνότερα η ζήλεια εμφανίζεται πιο έμμεσα.
Για παράδειγμα, το παιδί μπορεί να:
- ζητάει περισσότερες αγκαλιές
- θέλει να το ταΐζεις εσύ
- μη σε αφήνει να πας ούτε στην τουαλέτα
- αρχίσει να μιλάει σαν μωρό
- ζητήσει ξανά πιπίλα ή μπιμπερό
- εμφανίσει περισσότερη γκρίνια ή clinginess
Αυτό δεν σημαίνει ότι “χαλάει”.
Συχνά σημαίνει απλώς ότι ψάχνει ασφάλεια.
Γιατί βλέπουμε regression;
Πολλοί γονείς τρομάζουν όταν το μεγαλύτερο παιδί ξαφνικά αρχίζει να συμπεριφέρεται σαν μικρότερο.
Αλλά αν το σκεφτούμε από τη δική του οπτική, βγάζει νόημα.
Το παιδί βλέπει ότι το μωρό:
- κρατιέται αγκαλιά
- θηλάζει ή ταΐζεται συχνά
- κοιμάται με βοήθεια
- παίρνει πολλή φροντίδα
Ο εγκέφαλός του μπορεί να βγάλει το εξής συμπέρασμα:
«Αν το να είσαι μικρός φέρνει τόση προσοχή, ίσως χρειάζεται να γίνω κι εγώ μικρός.»
Δεν είναι manipulation.
Είναι στρατηγική σύνδεσης.
Παίζει ρόλο η ηλικία;
Ναι.
Γενικά, όσο μικρότερο είναι το πρώτο παιδί, τόσο πιο δύσκολη μπορεί να είναι η μετάβαση.
Ένα νήπιο 2 ετών έχει:
- περιορισμένο έλεγχο συναισθημάτων
- έντονη ανάγκη προσκόλλησης
- μικρή κατανόηση του χρόνου και της αναμονής
Αντίθετα, ένα παιδί 6 ή 7 ετών συνήθως κατανοεί καλύτερα τι συμβαίνει.
Αυτό δεν σημαίνει ότι τα μεγαλύτερα παιδιά δεν ζηλεύουν.
Απλώς συχνά το εκφράζουν διαφορετικά.
Δεν αντιδρούν όλα τα παιδιά το ίδιο
Και αυτό είναι σημαντικό να το θυμόμαστε.
Κάποια παιδιά δείχνουν ζήλεια από την πρώτη εβδομάδα.
Κάποια φαίνονται μια χαρά στην αρχή και δυσκολεύονται αργότερα.
Πολλοί γονείς λένε:
«Στην αρχή ήταν τέλεια. Μετά, όταν το μωρό άρχισε να μπουσουλάει και να πιάνει παιχνίδια, ξεκίνησαν τα δύσκολα.»
Απόλυτα λογικό.
Όσο το μωρό γίνεται πιο “παρόν”, αλλάζει και η δυναμική.
Τι βοηθά πραγματικά;
Το ζητούμενο δεν είναι να εξαφανίσουμε κάθε ίχνος ζήλειας.
Το ζητούμενο είναι να βοηθήσουμε το παιδί να νιώσει ασφαλές.
Μερικά πράγματα που βοηθούν:
1. Αναγνώριση συναισθήματος
Αντί για:
«Μην ζηλεύεις.»
Πιο βοηθητικό είναι:
«Βλέπω ότι σου λείπω.»
2. 1:1 χρόνος
Ακόμα και 10 λεπτά αποκλειστικής σύνδεσης μπορούν να κάνουν μεγάλη διαφορά.
3. Σωματική επαφή
Αγκαλιά, χάδι, παιχνίδι στο πάτωμα.
Το νευρικό σύστημα ρυθμίζεται μέσα από σύνδεση.
4. Πρακτική βοήθεια στην καθημερινότητα
Εδώ πολλές οικογένειες βρίσκουν χρήσιμο το babywearing.
Όταν το μωρό είναι κοντά σου αλλά τα χέρια σου μένουν ελεύθερα, μπορείς πιο εύκολα να:
- αγκαλιάσεις το μεγαλύτερο παιδί
- το βοηθήσεις με ρούχα ή φαγητό
- παίξεις μαζί του
- το πιάσεις από το χέρι
Μερικές φορές μικρές πρακτικές λύσεις μειώνουν πολύ την ένταση της ημέρας.
Λίγη ζήλεια δεν είναι απαραίτητα κακό σημάδι
Αυτό ίσως είναι το πιο σημαντικό.
Η ζήλεια είναι συναίσθημα.
Και όπως όλα τα συναισθήματα, μας δίνει πληροφορία.
Συχνά λέει:
- «Σε χρειάζομαι.»
- «Φοβάμαι.»
- «Θέλω reassurance.»
Το παιδί δεν χρειάζεται τέλειους γονείς.
Χρειάζεται γονείς που μπορούν να δουν πίσω από τη συμπεριφορά.
Γιατί πολλές φορές, πίσω από το:
«Άφησε το μωρό!»
κρύβεται ένα πολύ πιο ευάλωτο μήνυμα:
«Μαμά, είμαι ακόμα κι εγώ το παιδί σου, σωστά;»
