Νομίζω ότι πολλές μαμάδες το έχουμε σκεφτεί κάποια στιγμή.

Έχεις το μωρό στον μάρσιπο και κάνεις κάτι τελείως πεζό. Ψωνίζεις στο σούπερ μάρκετ, απλώνεις ρούχα, πας να πάρεις το μεγάλο παιδί από το σχολείο, βγάζεις τον σκύλο βόλτα, συμμαζεύεις το σπίτι.

Και κάπου μέσα σε όλα αυτά περνάει απ’ το μυαλό σου η σκέψη: «Μήπως θα έπρεπε τώρα να ασχολούμαι με το μωρό;»

Μα είσαι ήδη μαζί του.

Για ένα μωρό, το να βρίσκεται πάνω σου όσο εσύ ζεις την καθημερινότητά σου δεν είναι νεκρός χρόνος. Είναι η καθημερινότητά του.

Δεν χρειάζεται να οργανώνεις συνεχώς κάτι για το μωρό

Με τα μωρά έχουμε αποκτήσει κι αυτή την αγωνία ότι πρέπει συνέχεια να τους προσφέρουμε «ερεθίσματα».

Να τους δείχνουμε παιχνίδια, να τους μιλάμε, να κάνουμε δραστηριότητες, να περνάμε χρόνο πρόσωπο με πρόσωπο. Όλα αυτά είναι ωραία και απαραίτητα κάποιες στιγμές.

Αλλά ένα μωρό παίρνει πάρα πολλές πληροφορίες και χωρίς να του έχουμε οργανώσει τίποτα.

Την ώρα που απλώνεις ρούχα βλέπει τα χέρια σου να κινούνται, ακούει τα μανταλάκια, νιώθει το σώμα σου να στρίβει και να περπατάει. Στο σούπερ μάρκετ βλέπει κόσμο, ακούει φωνές, καρότσια, σακούλες, ταμειακές. Όταν πας να πάρεις το αδερφάκι του από το σχολείο, βλέπει πρόσωπα, παιδιά, ανθρώπους να μιλάνε μεταξύ τους.

Εμείς τα θεωρούμε όλα βαρετή καθημερινότητα. Για ένα μωρό είναι καινούργια.

Και δεν χρειάζεται να κάνεις περιγραφή σε κάθε βήμα ή να μετατρέψεις τα ψώνια σε εκπαιδευτική δραστηριότητα. Απλώς το μωρό είναι εκεί και παρατηρεί.

Και το κάνει από ένα πολύ ασφαλές σημείο

Ο κόσμος έξω από τη μήτρα είναι αρκετά έντονος για ένα νεογέννητο. Φώτα, ήχοι, αλλαγές θερμοκρασίας, άνθρωποι, κινήσεις, μυρωδιές. Όλα άγνωστα.

Πάνω σου, μέσα σ’ όλα αυτά, υπάρχουν πράγματα που είναι ήδη πολύ γνώριμα.

Η μυρωδιά σου, η φωνή σου, η αναπνοή σου, ο τρόπος που περπατάς, η ζεστασιά του σώματός σου.

Αυτός είναι κι ένας λόγος που τόσοι γονείς λένε ότι το μωρό τους είναι πολύ πιο ήρεμο όταν το φορούν.

Δεν είναι μόνο προσωπική εντύπωση. Σε μια γνωστή μελέτη με 99 μητέρες και μωρά, οι γονείς μιας ομάδας ενθαρρύνθηκαν να κρατούν τα μωρά τους περισσότερο μέσα στην ημέρα, όχι μόνο όταν έκλαιγαν. Στις έξι εβδομάδες, τα μωρά αυτής της ομάδας έκλαιγαν και γκρίνιαζαν σημαντικά λιγότερο από εκείνα της άλλης ομάδας.

Δεν σημαίνει βέβαια ότι υπάρχει κάποια μαγική συνταγή και ότι κάθε μωρό στον μάρσιπο σταματάει να κλαίει. Τα μωρά κλαίνε. Αλλά η επαφή, η κίνηση και η εγγύτητα με τον γονιό συχνά τα βοηθούν να ρυθμίζονται και να ηρεμούν.

Ένα ήρεμο μωρό έχει περισσότερο χρόνο να παρατηρεί

Και κάπου εδώ είναι το κομμάτι που βρίσκω πιο ενδιαφέρον.

Όταν ένα μωρό δεν χρειάζεται να ξοδεύει όλη του την ενέργεια στο να διαμαρτύρεται, έχει περισσότερο χρόνο να κοιτάξει γύρω του.

Από τη θέση του στον μάρσιπο βρίσκεται στο ύψος της ζωής των μεγάλων. Βλέπει πρόσωπα. Ακούει συζητήσεις. Παρατηρεί τις εκφράσεις σου όταν μιλάς σε κάποιον. Ακούει πότε μιλάς εσύ, πότε σταματάς, πότε απαντάει ο άλλος.

Αυτά είναι πολύ πιο ενδιαφέροντα απ’ όσο φαίνονται σε εμάς.

Ένα μωρό δεν μαθαίνει μόνο όταν καθόμαστε απέναντί του με ένα παιχνίδι στο χέρι. Μαθαίνει και ακούγοντας δύο ανθρώπους να συζητούν στην ουρά του σούπερ μάρκετ.

Μαθαίνει και πώς είναι να ζεις ανάμεσα σε ανθρώπους

Όταν το μωρό είναι μαζί σου μέσα στη μέρα, βλέπει πολύ περισσότερα από αντικείμενα και χρώματα.

Σε βλέπει να μιλάς στον γείτονα. Να χαμογελάς σε κάποιον. Να απαντάς στο παιδί σου. Να χαιρετάς την ταμία. Ακούει διαφορετικές φωνές και τόνους και σιγά σιγά αρχίζει να αντιλαμβάνεται πώς λειτουργούν αυτές οι μικρές καθημερινές αλληλεπιδράσεις.

Η γλώσσα επίσης υπάρχει παντού γύρω του χωρίς να χρειάζεται να του κάνουμε «μάθημα». Στις κουβέντες που κάνουμε, στις ερωτήσεις, στις απαντήσεις, στα γέλια, στις παύσεις.

Κι επειδή βρίσκεται τόσο κοντά μας, ακούει πολύ από αυτή την πραγματική, καθημερινή επικοινωνία.

Βέβαια, μπορεί απλώς να κοιμάται

Και πολύ καλά κάνει.

Μπορεί εσύ να έχεις πάει στο σούπερ μάρκετ, μετά στο locker Box Now, μετά να έχεις πάρει το παιδί από το σχολείο και το μωρό να μην έχει δει τίποτα απ’ όλα αυτά γιατί κοιμόταν πάνω σου.

Δεν πειράζει καθόλου.

Δεν υπάρχει κάποια λίστα εμπειριών που πρέπει να συμπληρώσει μέχρι το βράδυ.

Όταν χρειάζεται ύπνο, κοιμάται. Όταν ξυπνήσει, θα συνεχίσει να βλέπει, να ακούει και να γνωρίζει τον κόσμο.

Εσύ πρέπει κάπως να ζήσεις τη μέρα σου

Αυτό είναι κάτι που καμιά φορά χάνεται όταν μιλάμε για το τι «χρειάζεται το μωρό».

Ναι, χρειάζεται πολύ τον άνθρωπό του. Ειδικά τους πρώτους μήνες.

Ο άνθρωπός του όμως χρειάζεται επίσης να φάει, να βγει από το σπίτι, να ψωνίσει, να πάει τα άλλα παιδιά κάπου, να κάνει ένα πλυντήριο και ενίοτε να περάσει και μια ηλεκτρική σκούπα.

Ο μάρσιπος δεν είναι εργαλείο για να γίνουμε σούπερ παραγωγικές μητέρες που κάνουν δώδεκα πράγματα ταυτόχρονα.

Απλώς κάνει εφικτό κάτι πολύ πρακτικό: να μην πρέπει κάθε φορά να διαλέξεις αν θα κρατήσεις το μωρό ή αν θα κάνεις αυτό που πρέπει να γίνει.

Μερικές φορές μπορούν να γίνουν μαζί.

Και συχνά το μωρό είναι απολύτως ευχαριστημένο μ’ αυτή τη συμφωνία.

Προφανώς, δεν κάνουμε τα πάντα με το μωρό πάνω μας

Εδώ χρειάζεται κοινή λογική.

Δεν κάνουμε δουλειές που εκθέτουν το μωρό σε καυτό νερό, λάδι, φωτιά, αιχμηρά αντικείμενα ή επικίνδυνα καθαριστικά. Δεν ανεβαίνουμε κάπου κρατώντας πράγματα και δεν κάνουμε δραστηριότητες όπου υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να πέσουμε.

Και εννοείται ότι το μωρό πρέπει να είναι σωστά τοποθετημένο στον μάρσιπο, με ελεύθερη αναπνοή και θέση που παραμένει ασφαλής καθώς εμείς κινούμαστε.

Το ότι έχουμε τα χέρια μας ελεύθερα δεν σημαίνει ότι ξαφνικά μπορούμε να κάνουμε οτιδήποτε.

Η καθημερινότητα είναι κι αυτή ζωή με το μωρό

Δεν χρειάζεται να χωρίσουμε τη μέρα σε χρόνο που «ασχολούμαστε με το μωρό» και χρόνο που προσπαθούμε να κάνουμε όλα τα υπόλοιπα.

Το μωρό μπορεί να είναι μαζί μας και στα δύο.

Μπορεί να βρίσκεται πάνω μας όσο περπατάμε, ψωνίζουμε, τακτοποιούμε, μιλάμε με ανθρώπους, πηγαίνουμε κάπου ή απλώς γυρίζουμε μέσα στο σπίτι.

Για μας, αυτές είναι οι πιο συνηθισμένες στιγμές της ημέρας.

Για εκείνο είναι η αρχή της γνωριμίας του με τον κόσμο.

Και στην αρχή, ο καλύτερος τρόπος να τον γνωρίσει είναι πολύ κοντά μας.

Πηγές

Έρευνα: Σε τυχαιοποιημένη μελέτη 99 ζευγαριών μητέρας–βρέφους, τα μωρά που δέχονταν επιπλέον καθημερινή μεταφορά στην αγκαλιά έκλαιγαν και γκρίνιαζαν σημαντικά λιγότερο, με τη μεγαλύτερη διαφορά να εμφανίζεται γύρω στις 6 εβδομάδες.

Hunziker, U. A. & Barr, R. G. (1986). “Increased carrying reduces infant crying: a randomized controlled trial.” Pediatrics, 77(5), 641–648.

Έρευνα: Σε άλλη πειραματική μελέτη, οι μητέρες που είχαν λάβει μαλακό μάρσιπο εμφάνισαν μεγαλύτερη ανταπόκριση στα σήματα των μωρών τους και, στους 13 μήνες, σημαντικά περισσότερα μωρά της ομάδας αυτής αξιολογήθηκαν ως securely attached σε σχέση με την ομάδα ελέγχου.

Anisfeld, E., Casper, V., Nozyce, M. & Cunningham, N. (1990). “Does Infant Carrying Promote Attachment? An Experimental Study of the Effects of Increased Physical Contact on the Development of Attachment.” Child Development, 61(5), 1617–1627.

The post Γιατί δεν πειράζει που κάνω τις δουλειές μου μαζί με το μωρό μου appeared first on babywearing.gr.