Το μωρό κοιμάται στον μάρσιπο. Μας χαλάει αυτό;

Έβαλες το μωρό στον μάρσιπο για να βγείτε μια βόλτα και μέχρι να φτάσεις στη γωνία έχει κοιμηθεί. Το ίδιο έγινε χθες στο σουπερμάρκετ. Προχθές κοιμήθηκε όσο μάζευες λίγο το σπίτι.

Μας χαλάει αυτό; Όχι απαραίτητα. Μπορεί και το αντίθετο!

Πάνω σου έχει την επαφή σου, νιώθει τη ζέστη σου, ακούει την καρδιά σου, ακολουθεί την κίνησή σου. Αν νυστάζει, έχει πολλά απ’ όσα χρειάζεται για να χαλαρώσει και να κοιμηθεί, χωρίς να χρειάζεται κάθε φορά να κάνεις κάτι ΓΙΑ ΝΑ το κοιμίσεις.

Είναι πολύ συνηθισμένο ένα μωρό που ΔΕΝ κοιμάται με τίποτα στα χέρια, να κοιμάται σχεδόν αμέσως στον μάρσιπο. Ίσως βοηθάει που περπατάς πιο άνετα, ίσως που χαλάρωσες κι εσύ λίγο, τώρα που δε χρειάζεται να το κρατάς. Το μωρό σου νιώθει ασφάλεια και το παίρνει ο ύπνος. Επιτέλους!

«Ναι, αλλά νιώθω ότι κοιμάται ΜΟΝΟ στον μάρσιπο!»

Εννοείς ότι μόνο έτσι αποκοιμιέται; Ή ότι αποκοιμιέται μια χαρά, αλλά μόλις πας να το αφήσεις στο κρεβάτι ξυπνάει;

Ας πιάσουμε πρώτα το πρώτο. Αν ο μάρσιπος είναι ο πιο εύκολος τρόπος να αποκοιμηθεί το μωρό σου, εσάς σας βολεύει;

Ίσως να μην το έχεις καταλάβει, αλλά σχεδόν πάντα κάτι κάνεις για να βοηθήσεις το μωρό σου να κοιμηθεί. Μπορεί να το θηλάζεις, μπορεί να το νανουρίζεις περπατώντας στον διάδρομο, μπορεί να χαμηλώνεις τα φώτα, να του τραγουδάς και να μένεις δίπλα στην κούνια του. Πολλές οικογένειες έχουν κάτι που κάνουν την ώρα του ύπνου, κάτι γνώριμο που βοηθάει το μωρό να ηρεμήσει.

Μέρος αυτής της ρουτίνας μπορεί να είναι και ο μάρσιπος. Δεν είναι ανάγκη να περιμένεις να κλάψει το μωρό. Μόλις δεις ότι αρχίζει να νυστάζει, χασμουριέται, τρίβει τα ματάκια του ή χάνει το ενδιαφέρον του για όσα γίνονται γύρω του, μπορείς να το βάλεις στον μάρσιπο και να το βοηθήσεις να ηρεμήσει. Δε μας χαλάει!

Ο παιδίατρος William Sears περιγράφει αυτή τη διαδικασία ως «babywearing to sleep»: χρησιμοποιείς τον μάρσιπο για να βοηθήσεις το μωρό να αποκοιμηθεί και στη συνέχεια το μεταφέρεις στο κρεβάτι του.

Υπάρχουν οικογένειες που θέλουν το μωρό να αποκοιμιέται στο κρεβάτι του και φροντίζουν να είναι σπίτι την ώρα του ύπνου. Άλλες χρειάζονται περισσότερη ευελιξία, γιατί υπάρχει κι ένα μεγαλύτερο παιδί που σχολάει, γιατί βρίσκονται συχνά έξω, γιατί ταξιδεύουν πολύ. Για αυτές τις οικογένειες, το ότι το μωρό μπορεί να αποκοιμηθεί στην αγκαλιά τους, ακόμα κι όταν βρίσκονται μακριά απ’ το σπίτι, είναι μεγάλη βοήθεια.

«Κοιμήθηκε δέκα λεπτά και ξύπνησε. Τώρα;»

Ας πούμε ότι είστε στο σουπερμάρκετ. Το μωρό αποκοιμήθηκε πάνω σου όσο ψώνιζες και, λίγο αργότερα, ξύπνησε και κοιτάζει γύρω του. Εσύ έχεις ακόμα τη μισή λίστα, αλλά εκείνο φαίνεται ευδιάθετο και καθόλου πρόθυμο να ξανακλείσει τα μάτια. Δε χρειάζεται να αρχίσεις αυτομάτως το νανούρισμα από την αρχή!

Άλλο ο υπνάκος μέσα στη μέρα και άλλο η προετοιμασία για τον βραδινό ύπνο. Μέσα στη μέρα μπορεί το μωρό να αποκοιμηθεί ενώ κάνεις μια δουλειά, ενώ περπατάς, με φως, ήχους και κίνηση γύρω του. Στη διάρκεια της ημέρας, μπορεί το μωρό να κοιμάται και να ξυπνάει πολλές φορές. Κοίτα το μωρό, όχι μόνο το ρολόι. Αν ξύπνησε ξεκούραστο, μπορεί για την ώρα να μη χρειάζεται άλλο ύπνο. Αν εξακολουθεί να νυστάζει και δυσκολεύεται, το βοηθάμε να ξανακοιμηθεί μέχρι να γεμίσουν και πάλι οι μπαταρίες του!

Σημείωση: δεν ξεχνάμε τους βασικούς κανόνες για ασφαλή ύπνο: Όσο το φοράς, μένεις ξύπνια, βλέπεις το πρόσωπό του και ελέγχεις ότι μύτη και στόμα είναι ελεύθερα και το πηγούνι δεν ακουμπά στο στήθος του. Μόλις βρεις ευκαιρία, το μεταφέρεις σε κατάλληλη, επίπεδη και σταθερή επιφάνεια ύπνου (ανάσκελα).

«Μόλις το αφήνω στο κρεβάτι, ξυπνάει!»

Από τη ζεστή αγκαλιά σου στο στρώμα αλλάζουν πολλά μαζί: η επαφή, η κίνηση, η στήριξη. Πάνω που έλεγες “τα καταφέραμε”, με το που ακουμπάει στο κρύο σεντόνι, το μωρό ανοίγει τα μάτια!

Πριν βγάλεις το μωρό, θα περιμένεις λίγο, μέχρι να φαίνεται πιο βαθιά κοιμισμένο, με το προσωπάκι ήρεμο και τα χεράκια χαλαρά. Αντί να βγάλεις το μωρό από τον μάρσιπο, μπορείς να βγάλεις πρώτα τον μάρσιπο από πάνω σου, στηρίζοντας συνεχώς το μωρό. Τον χαλαρώνεις σιγά, κρατάς το μωρό κοντά στο σώμα σου και το ακουμπάς με την πλάτη στο κρεβατάκι του. Μετά αφαιρείς τον μάρσιπο απ’ το κρεβάτι, και το μωρό (ελπίζεις) συνεχίζει τον ύπνο του!

Αν ξυπνήσει, μην το πάρεις προσωπικά! Αν νυστάζει ακόμη, το βοηθάς να ηρεμήσει και ξαναδοκιμάζεις. Αν ήταν ένας υπνάκος μέσα στη μέρα και τώρα είναι έτοιμο να χαζέψει τον κόσμο, μπορεί η επόμενη προσπάθεια να περιμένει μέχρι τον επόμενο ύπνο.

Το να αποκοιμιέται πάνω σου δεν είναι από μόνο του κακή συνήθεια, ούτε κάτι που πρέπει οπωσδήποτε να «κόψεις». Δε σημαίνει ότι θα χρειάζεται για πάντα τον ίδιο τρόπο για να κοιμηθεί. Όσο μεγαλώνει, θα ξαναβρίσκετε τι λειτουργεί για σας.

The post Το μωρό κοιμάται στον μάρσιπο appeared first on babywearing.gr.

Βρέχει; Challenge accepted!

Να ξεκινήσω από το προφανές: δε λέμε να δεις ότι βρέχει και να σκεφτείς «α, κουλ, σήμερα θα πάρω το μωρό και θα βγούμε βόλτα στη βροχή». Αλλά καμιά φορά πρέπει να βγεις.
Πρέπει να πάρεις το μεγάλο παιδί από το σχολείο. Πρέπει να πας μέχρι το φαρμακείο ή να ψωνίσεις κάτι και δεν έχεις πού να αφήσεις το μωρό. Ή μπορεί να έφυγες από το σπίτι με ήλιο και μισή ώρα μετά να βρέχει.

Το Αστεράκι σου θα σε σώσει! Ξέρεις ότι δε γίνεται εύκολα να κρατάς και καρότσι και ομπρέλα, να έχεις να αποφύγεις και λακκούβες και νερά, άσε που δε γίνεται με τίποτα αν κρατάς και ένα μεγαλύτερο παιδί απ’ το χέρι. Δύο χέρια έχουμε μόνο (ακόμα)! Αλλά, αν το μωρό είναι στον μάρσιπο, τα χέρια σου θα είναι ελεύθερα. Θα κρατάς ομπρέλα και θα χωράτε μια χαρά και οι δύο από κάτω.
Τσέκαρε ότι όντως καλύπτει και το μωρό. Μην ξεχνάς ότι το μωρό είναι μπροστά σου (ενώ συνήθως κρατάς την ομπρέλα ελαφρώς γερμένη προς τα πίσω). Γίνεται πολύ εύκολα να είσαι εσύ στεγνή και το μωρό να τρώει ψιχάλες στο κεφάλι!

Αν κάνει και κρύο, ένας λόγος παραπάνω να χρησιμοποιείς τον μάρσιπο. Μπορείς να φοράς τον μάρσιπο κάτω από το δικό σου μπουφάν, και το μωρό θα είναι μια χαρά ζεστό και προστατευμένο.
Εδώ έχω γράψει περισσότερα για το babywearing στο κρύο.

Αν δε μιλάμε για ξαφνικό ψιλόβροχο, αλλά ξέρεις ότι θα χρειαστεί να κυκλοφορήσεις με βροχή, υπάρχει και το κάλυμμα μάρσιπου παντός καιρού. Είναι αδιάβροχο, ταιριάζει με όλους τους μάρσιπους και μπαίνει πάνω από το μωρό (ενώ εσύ μπορείς να φοράς ό,τι μπουφάν/παλτό σε βολεύει). Είναι απ’ τα πράγματα που μπορεί να μη χρειάζεσαι κάθε μέρα, αλλά αν πηγαίνεις κάθε μέρα σχολείο για μεγαλύτερο παιδί, κινείσαι πολύ με τα πόδια ή δεν έχεις την πολυτέλεια να τα ακυρώνεις όλα κάθε φορά που βρέχει, είναι πολύ χρήσιμο.

Άσε που θα είναι πολύ πιο εύκολα τα μικρά μπες-βγες. Μπαίνεις στο φαρμακείο, ή στο σούπερ μάρκετ, κλείνεις την ομπρέλα και όλα καλά. Δεν έχεις το βρεγμένο καρότσι, που πρέπει ν’ ανέβει μόνο από συγκεκριμένα σημεία, που μπορεί τώρα να είναι πλημμυρισμένα.

Αν ξέρεις από πριν ότι θα βγεις στη βροχή, βάλε το μωρό στον μάρσιπο όσο είσαι ακόμα μέσα ή σε στεγασμένο χώρο. Είναι σαφώς καλύτερο από το να προσπαθείς να δέσεις τον μάρσιπο με το ένα χέρι ενώ κρατάς την ομπρέλα με το άλλο.

Προφανώς όλα αυτά αφορούν ελαφριά βροχή. Δε μιλάμε για καταιγίδα, ή πολύ δυνατό αέρα, κεραυνούς και γενικά καιρό που δεν είναι για να κυκλοφορείς έξω έτσι κι αλλιώς. (Για τέτοιες περιπτώσεις μπορείς να δεις και τις οδηγίες της Πολιτικής Προστασίας για καταιγίδες). Πάντως, για συνηθισμένη βροχή, αυτή που σε πιάνει ενώ είσαι ήδη έξω ή αυτή που απλώς δεν γίνεται να περιμένεις να σταματήσει, πάρε το Αστεράκι σου και μια μεγάλη ομπρέλα και πάμε!

The post Μάρσιπος και μωρό στη βροχή appeared first on babywearing.gr.

Τώρα που θα αρχίσουν να πέφτουν λίγο οι θερμοκρασίες, οι βόλτες με το μωρό θα γίνουν πολύ πιο εύκολες. Ειδικά μετά το απογευματάκι, μπορείς να μείνεις έξω περισσότερη ώρα χωρίς να ταλαιπωρείστε.

Και αν η βόλτα περιλαμβάνει πλακόστρωτα, χωματόδρομο ή κάποιο εύκολο μονοπάτι, ο μάρσιπος είναι συνήθως πολύ πιο πρακτικός από το καρότσι.

Το μωρό είναι πάνω σου, τα χέρια σου είναι ελεύθερα και δεν χρειάζεται να σκέφτεσαι κάθε δύο μέτρα αν οι ρόδες θα περάσουν από πέτρες, σκαλοπάτια ή λακκούβες.

Με ποιον μάρσιπο;

Αν ξέρεις ότι θα περπατήσεις αρκετή ώρα ή ότι το έδαφος δεν είναι τελείως επίπεδο, προτίμησε έναν μάρσιπο που στηρίζεται και στους δύο ώμους.

Ένα mei tai, για παράδειγμα, μοιράζει πολύ καλά το βάρος και προσαρμόζεται εύκολα στο σώμα αυτού που το φοράει. Ειδικά αν τον χρησιμοποιούν δύο γονείς εναλλάξ, είναι πολύ πρακτικό το ότι δε χρειάζεται να αλλάξουν ρυθμίσεις.

Το ίδιο ισχύει και για έναν σωστά ρυθμισμένο μάρσιπο με κλιπς. Για παράδειγμα ο Ergobaby Omni ή ο KinderHop Multi-Grow είναι μια πολύ ξεκούραστη επιλογή για μακρινές βόλτες.

Μάρσιπος KinderHop Multi-Grow

Ένα ring sling, που είναι ανάλαφρο και πολύ γρήγορο, είναι εξαιρετικό για μια πιο σύντομη βόλτα ή για εκείνη την ηλικία που το μωρό θέλει συνέχεια πάνω, κάτω, ξανά αγκαλιά, ξανά κάτω, κλπ.

5 πράγματα που αξίζει να προσέξεις

1. Μην παραντύσεις το μωρό.
   Είναι εύκολο να ξεγελαστείς νομίζοντας ότι “μπήκε το φθινόπωρο”. Αν όμως εσύ συνεχίζεις να φοράς κοντομάνικα, βάλε και στο μωρό ένα κοντό φορμάκι. Μην ξεχνάς ότι έχει και τη ζέστη απ’ το σώμα σου. Μπορείς να τσεκάρεις τη θερμοκρασία του μωρού στον κορμό και στον σβέρκο και όχι στα χέρια και τα πόδια, που συχνά είναι πιο δροσερά.
2. Διάλεξε τη διαδρομή με βάση το έδαφος.
   Άλλο ένα εύκολο μονοπάτι και άλλο μια απαιτητική πεζοπορία. Με το μωρό πάνω σου θέλεις έδαφος στο οποίο μπορείς να πατήσεις με ασφάλεια. Έχεις ελεύθερα χέρια, αλλά διαδρομές που χρειάζονται σκαρφάλωμα ή ισορροπία καλύτερα να τις αφήσεις για άλλη φορά.
3. Έλεγχε τη θέση του μωρού όπως πάντα.
   Το πρόσωπό του πρέπει να παραμένει ορατό και οι αεραγωγοί του ελεύθεροι. Μη φοράς το μωρό πολύ “χωμένο”. Η σωστή τοποθέτηση στον μάρσιπο δεν αλλάζει.
4. Βάλε σταθερά παπούτσια.
   Με το μωρό πάνω σου αλλάζει λίγο και το κέντρο βάρους σου. Σε πέτρες, χώμα και κατηφόρες, ένα σταθερό παπούτσι με καλή πρόσφυση κάνει μεγάλη διαφορά.
5. Πάρε νερό και μην ξεχνάς τα όριά σου.
   Το ότι έφυγε η καλοκαιρινή ζέστη δεν σημαίνει ότι δεν θα ζεσταθείς περπατώντας, ειδικά με το βάρος του μωρού πάνω σου.
   Και δε χρειάζεται να οργανώσεις πεζοπορία για να το απολαύσεις. Μπορεί να είναι μισή ώρα στο κοντινό πάρκο, ένας περίπατος στο χωριό, ή μια βόλτα ως τη θάλασσα και πίσω. Για ένα μωρό υπάρχουν παντού πράγματα να δει και να ακούσει.

Αν είσαι στην Αθήνα και ψάχνεις ιδέες για την επόμενη βόλτα σας, εδώ θα βρεις μερικά όμορφα πάρκα και μέρη για περπάτημα.

Αν πάντως, αρχίζουν και πιάνουν πραγματικά κρύα, δες πώς θα συνδυάσεις μπουφάν και μάρσιπο εδώ. 

The post Φθινοπωρινές βόλτες με το μωρό στον μάρσιπο appeared first on babywearing.gr.

Τώρα που θα ξεκινήσουν και πάλι οι παιδικοί σταθμοί και τα σχολεία, ετοιμάσου, δυστυχώς, και για τα πρώτα κρυολογήματα και ιωσούλες και για τη δύσκολη πίστα: άρρωστο μωρό.

Αν το ‘χεις περάσει, τα ξέρεις: Ένα μωρό με μπουκωμένη μύτη, γκρινιάζει, δυσκολεύεται να κοιμηθεί, δυσκολεύεται να φάει, και, κυρίως, θέλει (ακόμα πιο πολύ) συνέχεια αγκαλιά και μάλιστα σε όρθια θέση.

Οπότε, επιστρατεύεις το καλό σου Αστεράκι!

Αντί να περπατάς στο σπίτι κρατώντας το μωρό στα χέρια μέχρι να κοιμηθεί, το έχεις στον μάρσιπο και είναι όλα πιο εύκολα. Αντί να κάθεσαι στον καναπέ με τα χέρια σου σφιγμένα και ακίνητα, επειδή μόλις αλλάξεις θέση ξυπνάει και κλαίει, μπορείς να κάθεσαι με το μωρό ασφαλές πάνω σου, σε όρθια θέση, χωρίς να κρατάς όλο του το βάρος.

Θα δεις ότι το μωρό θα ηρεμήσει και θα κοιμηθεί πολύ ευκολότερα έτσι. Όταν το μωρό είναι άρρωστο και κουρασμένο, ένας καλός ύπνος μετράει πολύ.

Δες στο βίντεο παρακάτω, πώς θα το μεταφέρεις εύκολα στο κρεβάτι του για να συνεχίσει τον ύπνο του. Ο μάρσιπος στο βίντεο είναι KinderHop, αλλά το ίδιο ισχύει για κάθε τύπο μάρσιπου.

Και για μεγάλο μωρό

Μπορεί το μωρό σου να είναι μικρό και να φοράς έτσι κι αλλιώς τον μάρσιπο καθημερινά. Μπορεί όμως να μιλάμε για ένα μεγαλύτερο μωρό, που περπατάει και ζητάει πολύ λιγότερο αγκαλιά στην καθημερινότητά του. Αλλά, σ’ αυτή τη φάση που είναι άρρωστο, ένα παιδί που συνήθως τρέχει όλη μέρα μπορεί ξαφνικά να μη θέλει να ξεκολλήσει από πάνω σου. Θα σε κουράσει πολύ λιγότερο αν είναι στον μάρσιπο, θα μπορείς να το κρατήσεις όσο χρειάζεται χωρίς να πονάνε τα χέρια και η πλάτη σου και, αν χρειάζεται, θα μπορείς και να κάνεις κάτι απλό μέσα στο σπίτι.

Μαμά παρηγορεί το αναστατωμένο της μωρό σε μάρσιπο KinderHop

Με νεογέννητο και μεγαλύτερο αδερφάκι

Το άλλο κλασικό σενάριο του Σεπτεμβρίου είναι: ένα νεογέννητο στο σπίτι και ένα μεγαλύτερο παιδί που ξεκινάει παιδικό ή σχολείο.

Ο μάρσιπος δεν προστατεύει από μόνος του το μωρό από τις ιώσεις. Το να βρίσκεται όμως περισσότερο πάνω σου κάνει πολύ πιο εύκολο να περιορίσεις τις άσκοπες επαφές, τις πολλές αγκαλιές και τα χέρια που φτάνουν συνεχώς στο πρόσωπό του. Είναι ένας ακόμη πρακτικός τρόπος να κρατάς το νεογέννητο λίγο πιο προστατευμένο μέσα σε ένα σπίτι όπου κυκλοφορούν ιώσεις.

Ειδικά αν θηλάζεις (και με τον μάρσιπο είναι κι αυτό πιο εύκολο), μεταφέρεις στο μωρό αντισώματα που δημιουργείς από τη δική σου επαφή με το μεγαλύτερο παιδί.

Τι να προσέξεις

Οι βασικοί κανόνες είναι οι ίδιοι όπως πάντα:
Το πρόσωπο του μωρού πρέπει να είναι ορατό, η μύτη και το στόμα ελεύθερα και το πηγούνι του να μην πέφτει πάνω στο στήθος του.

Πρόσεχε επίσης να μην το παραντύσεις. Μέσα στον μάρσιπο, το μωρό έχει τη ζέστη από το σώμα σου, οπότε ειδικά όταν έχει πυρετό δε χρειάζεται να φοράει κάτι πιο βαρύ απ’ ό,τι φοράς εσύ.

Σημ: Αν βλέπεις ότι το μωρό δυσκολεύεται να αναπνεύσει, είναι ασυνήθιστα νωθρό ή δε συμπεριφέρεται όπως συνήθως, μίλα με τον/την παιδίατρο. Ειδικά αν το μωρό είναι μικρότερο από τριών μηνών, θερμοκρασία 38°C ή περισσότερο χρειάζεται άμεση ιατρική συμβουλή.

.

Δε λέει κανείς πως ο μάρσιπος είναι γιατρικό για το κρυολόγημα/την ίωση. Σίγουρα όμως θα κάνει πολύ πιο εύκολες εκείνες τις μέρες που το μωρό θέλει να είναι πάνω σου ΣΥΝΕΧΕΙΑ. Και αυτό είναι ήδη τεράστια βοήθεια!

The post Ο μάρσιπος όταν το μωρό είναι άρρωστο appeared first on babywearing.gr.

Μα πού είναι πάλι τα κλειδιά μου;

Τι ξεκίνησα να λέω;

Γιατί άνοιξα αυτό το ντουλάπι;

Και πού στο καλό άφησα το κινητό μου;

Αν απέκτησες πρόσφατα μωρό και σου συμβαίνουν κάπως συχνότερα τέτοια πράγματα, μάλλον έχεις ήδη ακούσει τη γνωστή εξήγηση: “mom brain”.

Η αφηρημάδα στην εγκυμοσύνη και μετά τη γέννα είναι κάτι που περιγράφουν πάρα πολλές γυναίκες. Ξεχνάς τι ήθελες να πεις στη μέση της πρότασης, πας από το ένα δωμάτιο στο άλλο και μέχρι να φτάσεις δεν θυμάσαι για ποιο λόγο πήγες, ψάχνεις πράγματα που πριν ήξερες πάντα πού βρίσκονται.

Και αναρωτιέσαι: όντως μου συμβαίνει κάτι ή απλώς είμαι τόσο κουρασμένη που δεν ξέρω τι μου γίνεται;

Η απάντηση φαίνεται πως είναι λίγο πιο ενδιαφέρουσα.

Υπάρχει πράγματι το «mom brain»;

Μια μετα-ανάλυση 20 μελετών, που δημοσιεύθηκε το 2018, βρήκε ότι οι έγκυες γυναίκες είχαν κατά μέσο όρο ελαφρώς χαμηλότερες επιδόσεις σε κάποιες δοκιμασίες μνήμης, εκτελεστικών λειτουργιών και γενικής γνωστικής λειτουργίας σε σχέση με μη έγκυες γυναίκες. Οι διαφορές ήταν περισσότερο εμφανείς στο τρίτο τρίμηνο.

Το “ελαφρώς” όμως έχει σημασία.

Δεν μιλάμε για μια γυναίκα που ξαφνικά δεν μπορεί να σκεφτεί ή να λειτουργήσει κανονικά. Μιλάμε για σχετικά μικρές διαφορές, οι οποίες στις περισσότερες περιπτώσεις πιθανότατα γίνονται περισσότερο αντιληπτές στις απαιτήσεις της καθημερινής ζωής παρά σε μια ήσυχη εξέταση μέσα σε ένα εργαστήριο.

Ο εγκέφαλος αλλάζει πραγματικά στην εγκυμοσύνη

Για πολλά χρόνια το «pregnancy brain» αντιμετωπιζόταν περίπου σαν χαριτωμένο αστείο.

Σήμερα ξέρουμε ότι η εγκυμοσύνη αποτελεί περίοδο εντυπωσιακής νευροπλαστικότητας.

Μελέτες με μαγνητικές τομογραφίες έχουν καταγράψει σημαντικές αλλαγές στον εγκέφαλο κατά την εγκυμοσύνη και μετά τον τοκετό (κάποιες άρχιζαν να αντιστρέφονται μετά τη γέννα, ενώ άλλες φαίνεται να παραμένουν για αρκετό καιρό).

Αυτό ακούγεται ίσως λίγο τρομακτικό αν μείνουμε απλώς στο «μειώνεται η φαιά ουσία». Δεν σημαίνει όμως ότι η εγκυμοσύνη καταστρέφει τον εγκέφαλο ή ότι χάνουμε ξαφνικά το μυαλό μας.

Ήδη από προηγούμενες έρευνες είχε φανεί ότι ορισμένες από τις αλλαγές εμφανίζονται σε περιοχές που σχετίζονται με την κοινωνική αντίληψη και την ανταπόκριση στο ίδιο το μωρό. Οι ερευνητές τις θεωρούν μέρος της μεγάλης προσαρμογής του εγκεφάλου στη μητρότητα.

Με δυο λόγια, η εγκυμοσύνη δεν αλλάζει μόνο την κοιλιά, το στήθος, τις ορμόνες και τον ύπνο μας. Αλλάζει, σε κάποιο βαθμό, και τον εγκέφαλό μας.

Και αφού έρθει το μωρό;

“Το ‘χω χάσει τελείως;”.

Με το νεογέννητο στο σπίτι προσπαθείς να λειτουργήσεις έχοντας κοιμηθεί δύο ώρες. Υπολογίζεις πόσες φορές έχεις ξυπνήσει, έχεις ταΐσει και αλλάξει το μωρό και σου φαίνονται αμέτρητες. Αναρωτιέσαι αν αυτό το μικρό γκρινιάρικο πλασματάκι νυστάζει, πεινάει, πονάει ή απλώς αποφάσισε ότι σήμερα δεν του αρέσει τίποτα.

Ο διακοπτόμενος ύπνος και η κούραση μπορούν φυσικά να επηρεάσουν την προσοχή και τη μνήμη. Παλαιότερες μελέτες σε νέες μητέρες έχουν βρει συσχέτιση ανάμεσα στην απώλεια ύπνου και σε επιδόσεις μνήμης ή ψυχοκινητικής λειτουργίας.

Υπάρχει όμως κι ένας ακόμη παράγοντας που δεν χρειάζεται καμία μελέτη για να τον καταλάβουμε:

Έχεις ξαφνικά πάρα πολλά περισσότερα πράγματα στο κεφάλι σου.

Πότε έφαγε; Πόσο έφαγε; Από ποια πλευρά θήλασα την τελευταία φορά; Πόσες πάνες γέμισε; Έβαλα καθαρό σελτεδάκι στην τσάντα; Μωρομάντηλα; Πιπίλα; Έκλεισα τον θερμοσίφωνα; Πότε είναι το ραντεβού με τον παιδίατρο;

Και, μέσα σε όλα αυτά πρέπει να θυμηθείς και τα δικά σου κλειδιά.

Ο εγκέφαλός μας δεν έχει απεριόριστη χωρητικότητα για προσοχή και ενεργή μνήμη. Όταν ένα μεγάλο μέρος της είναι συνεχώς απασχολημένο με έναν καινούριο άνθρωπο που εξαρτάται ολοκληρωτικά από εμάς, δεν είναι παράξενο που μικρές πληροφορίες της καθημερινότητας αρχίζουν να μας ξεφεύγουν.

Μήπως νιώθεις πιο αφηρημένη απ’ ό,τι είσαι;

Άκου τώρα να δεις το καλύτερο:

Σε μια μελέτη του 2022, οι ερευνητές συνέκριναν 43 μαμάδες περίπου έναν χρόνο μετά τη γέννα με 43 γυναίκες χωρίς παιδιά.

Όταν εξέτασαν αντικειμενικά τη λεκτική μνήμη, την εργαζόμενη μνήμη και την ταχύτητα επεξεργασίας πληροφοριών, δεν βρήκαν σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο ομάδων.

Όταν όμως ρώτησαν τις ίδιες τις μαμάδες πώς αισθάνονταν τη μνήμη τους, εκείνες πίστευαν ότι ήταν χειρότερη!

Και αυτή η αίσθηση συνδεόταν με τον ύπνο, το άγχος και τη διάθεσή τους.

Δηλαδή μπορεί πράγματι να ψάχνεις τα γυαλιά σου ενώ τα φοράς, αλλά αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι κάτι έχει πάθει η μνήμη σου.

Απλά ζητάς πια πολύ περισσότερα από το μυαλό σου.

Πότε περνάει;

Μακάρι να μπορούσε κάποιος να μας πει “στους έξι μήνες και τρεις ημέρες θα ξυπνήσεις και θα θυμάσαι πάλι πού άφησες τα πάντα”.

Παρόλο που δεν είναι έτσι, υπάρχουν ενθαρρυντικά στοιχεία: φαίνεται πως ο έλεγχος της προσοχής βελτιώνεται σημαντικά από το τρίτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης μέχρι τους τέσσερις μήνες μετά τον τοκετό. Και όπως είδαμε, στον έναν χρόνο μετά τη γέννα μια άλλη μελέτη δεν βρήκε αντικειμενικές διαφορές στη μνήμη ανάμεσα στις νέες μητέρες και στις γυναίκες που δεν είχαν παιδιά.

Στην πραγματική ζωή βέβαια η κατάσταση δεν εξαρτάται μόνο από το πόσοι μήνες έχουν περάσει από τη γέννα.

Εξαρτάται και από το αν κοιμάσαι. Από το αν το μωρό ξυπνάει έξι φορές κάθε βράδυ. Από το αν έχεις βοήθεια. Από το πόσα πράγματα προσπαθείς να κρατήσεις ταυτόχρονα στο κεφάλι σου. Από το άγχος, τη διάθεσή σου και γενικά από το πώς είναι η ζωή σου εκείνη την περίοδο.

Οπότε για τις περισσότερες γυναίκες αυτή η έντονη αίσθηση αφηρημάδας βελτιώνεται. Παρόλο που κάποιες αλλαγές στον εγκέφαλο παραμένουν για χρόνια, δε σημαίνει ότι θα ψάχνεις αιωνίως τα κλειδιά σου. Οι δομικές αλλαγές της μητρότητας και η καθημερινή αφηρημάδα δεν είναι το ίδιο πράγμα.

Μέχρι τότε, τι κάνουμε;

Ξέρεις, τα γνωστά: “κοιμήσου όταν σου δίνεται η ευκαιρία”, λες και δεν το ξέραμε.

Δεν χρειάζεται να αποδεικνύεις καθημερινά ότι μπορείς να κρατήσεις 47 πράγματα ταυτόχρονα στο κεφάλι σου. Βάζε τα κλειδιά σου και το κινητό σου στο ίδιο σημείο. Γράφε ό,τι δεν χρειάζεται να θυμάσαι. Βάλε υπενθυμίσεις. Άφησε την τσάντα του μωρού έτοιμη. Κάνε λίγο πιο εύκολη τη ζωή της αυριανής εκδοχής του εαυτού σου.

Μια μικρή σημείωση

Η συνηθισμένη αφηρημάδα είναι πολύ διαφορετική από έντονη ή ξαφνική σύγχυση, σοβαρή δυσκολία συγκέντρωσης ή συμπτώματα που δυσκολεύουν σημαντικά την καθημερινότητά σου. Αν κάτι σε ανησυχεί, αν αισθάνεσαι ότι τα συμπτώματα είναι έντονα ή αν συνοδεύονται από επίμονο άγχος ή πολύ πεσμένη διάθεση, μπορεί να θες να το συζητήσεις με τον γιατρό σου.

Πηγές

Davies SJ et al. Cognitive impairment during pregnancy: a meta-analysis. Medical Journal of Australia, 2018.

Pritschet L et al. Neuroanatomical changes observed over the course of a human pregnancy. Nature Neuroscience, 2024.

Carmona S et al. Women’s neuroplasticity during gestation, childbirth and postpartum. Nature Neuroscience, 2024.

Hoekzema E et al. Pregnancy leads to long-lasting changes in human brain structure. Nature Neuroscience, 2017.

Orchard ER et al. Evidence of Subjective, But Not Objective, Cognitive Deficit in New Mothers at 1-Year Postpartum. Journal of Women’s Health, 2022.

Attention control in the peripartum period: a longitudinal study, 2024.

The post Από τότε που έγινα μαμά, ΞΕΧΝΑΩ! appeared first on babywearing.gr.

Νομίζω ότι πολλές μαμάδες το έχουμε σκεφτεί κάποια στιγμή.

Έχεις το μωρό στον μάρσιπο και κάνεις κάτι τελείως πεζό. Ψωνίζεις στο σούπερ μάρκετ, απλώνεις ρούχα, πας να πάρεις το μεγάλο παιδί από το σχολείο, βγάζεις τον σκύλο βόλτα, συμμαζεύεις το σπίτι.

Και κάπου μέσα σε όλα αυτά περνάει απ’ το μυαλό σου η σκέψη: «Μήπως θα έπρεπε τώρα να ασχολούμαι με το μωρό;»

Μα είσαι ήδη μαζί του.

Για ένα μωρό, το να βρίσκεται πάνω σου όσο εσύ ζεις την καθημερινότητά σου δεν είναι νεκρός χρόνος. Είναι η καθημερινότητά του.

Δεν χρειάζεται να οργανώνεις συνεχώς κάτι για το μωρό

Με τα μωρά έχουμε αποκτήσει κι αυτή την αγωνία ότι πρέπει συνέχεια να τους προσφέρουμε «ερεθίσματα».

Να τους δείχνουμε παιχνίδια, να τους μιλάμε, να κάνουμε δραστηριότητες, να περνάμε χρόνο πρόσωπο με πρόσωπο. Όλα αυτά είναι ωραία και απαραίτητα κάποιες στιγμές.

Αλλά ένα μωρό παίρνει πάρα πολλές πληροφορίες και χωρίς να του έχουμε οργανώσει τίποτα.

Την ώρα που απλώνεις ρούχα βλέπει τα χέρια σου να κινούνται, ακούει τα μανταλάκια, νιώθει το σώμα σου να στρίβει και να περπατάει. Στο σούπερ μάρκετ βλέπει κόσμο, ακούει φωνές, καρότσια, σακούλες, ταμειακές. Όταν πας να πάρεις το αδερφάκι του από το σχολείο, βλέπει πρόσωπα, παιδιά, ανθρώπους να μιλάνε μεταξύ τους.

Εμείς τα θεωρούμε όλα βαρετή καθημερινότητα. Για ένα μωρό είναι καινούργια.

Και δεν χρειάζεται να κάνεις περιγραφή σε κάθε βήμα ή να μετατρέψεις τα ψώνια σε εκπαιδευτική δραστηριότητα. Απλώς το μωρό είναι εκεί και παρατηρεί.

Και το κάνει από ένα πολύ ασφαλές σημείο

Ο κόσμος έξω από τη μήτρα είναι αρκετά έντονος για ένα νεογέννητο. Φώτα, ήχοι, αλλαγές θερμοκρασίας, άνθρωποι, κινήσεις, μυρωδιές. Όλα άγνωστα.

Πάνω σου, μέσα σ’ όλα αυτά, υπάρχουν πράγματα που είναι ήδη πολύ γνώριμα.

Η μυρωδιά σου, η φωνή σου, η αναπνοή σου, ο τρόπος που περπατάς, η ζεστασιά του σώματός σου.

Αυτός είναι κι ένας λόγος που τόσοι γονείς λένε ότι το μωρό τους είναι πολύ πιο ήρεμο όταν το φορούν.

Δεν είναι μόνο προσωπική εντύπωση. Σε μια γνωστή μελέτη με 99 μητέρες και μωρά, οι γονείς μιας ομάδας ενθαρρύνθηκαν να κρατούν τα μωρά τους περισσότερο μέσα στην ημέρα, όχι μόνο όταν έκλαιγαν. Στις έξι εβδομάδες, τα μωρά αυτής της ομάδας έκλαιγαν και γκρίνιαζαν σημαντικά λιγότερο από εκείνα της άλλης ομάδας.

Δεν σημαίνει βέβαια ότι υπάρχει κάποια μαγική συνταγή και ότι κάθε μωρό στον μάρσιπο σταματάει να κλαίει. Τα μωρά κλαίνε. Αλλά η επαφή, η κίνηση και η εγγύτητα με τον γονιό συχνά τα βοηθούν να ρυθμίζονται και να ηρεμούν.

Ένα ήρεμο μωρό έχει περισσότερο χρόνο να παρατηρεί

Και κάπου εδώ είναι το κομμάτι που βρίσκω πιο ενδιαφέρον.

Όταν ένα μωρό δεν χρειάζεται να ξοδεύει όλη του την ενέργεια στο να διαμαρτύρεται, έχει περισσότερο χρόνο να κοιτάξει γύρω του.

Από τη θέση του στον μάρσιπο βρίσκεται στο ύψος της ζωής των μεγάλων. Βλέπει πρόσωπα. Ακούει συζητήσεις. Παρατηρεί τις εκφράσεις σου όταν μιλάς σε κάποιον. Ακούει πότε μιλάς εσύ, πότε σταματάς, πότε απαντάει ο άλλος.

Αυτά είναι πολύ πιο ενδιαφέροντα απ’ όσο φαίνονται σε εμάς.

Ένα μωρό δεν μαθαίνει μόνο όταν καθόμαστε απέναντί του με ένα παιχνίδι στο χέρι. Μαθαίνει και ακούγοντας δύο ανθρώπους να συζητούν στην ουρά του σούπερ μάρκετ.

Μαθαίνει και πώς είναι να ζεις ανάμεσα σε ανθρώπους

Όταν το μωρό είναι μαζί σου μέσα στη μέρα, βλέπει πολύ περισσότερα από αντικείμενα και χρώματα.

Σε βλέπει να μιλάς στον γείτονα. Να χαμογελάς σε κάποιον. Να απαντάς στο παιδί σου. Να χαιρετάς την ταμία. Ακούει διαφορετικές φωνές και τόνους και σιγά σιγά αρχίζει να αντιλαμβάνεται πώς λειτουργούν αυτές οι μικρές καθημερινές αλληλεπιδράσεις.

Η γλώσσα επίσης υπάρχει παντού γύρω του χωρίς να χρειάζεται να του κάνουμε «μάθημα». Στις κουβέντες που κάνουμε, στις ερωτήσεις, στις απαντήσεις, στα γέλια, στις παύσεις.

Κι επειδή βρίσκεται τόσο κοντά μας, ακούει πολύ από αυτή την πραγματική, καθημερινή επικοινωνία.

Βέβαια, μπορεί απλώς να κοιμάται

Και πολύ καλά κάνει.

Μπορεί εσύ να έχεις πάει στο σούπερ μάρκετ, μετά στο locker Box Now, μετά να έχεις πάρει το παιδί από το σχολείο και το μωρό να μην έχει δει τίποτα απ’ όλα αυτά γιατί κοιμόταν πάνω σου.

Δεν πειράζει καθόλου.

Δεν υπάρχει κάποια λίστα εμπειριών που πρέπει να συμπληρώσει μέχρι το βράδυ.

Όταν χρειάζεται ύπνο, κοιμάται. Όταν ξυπνήσει, θα συνεχίσει να βλέπει, να ακούει και να γνωρίζει τον κόσμο.

Εσύ πρέπει κάπως να ζήσεις τη μέρα σου

Αυτό είναι κάτι που καμιά φορά χάνεται όταν μιλάμε για το τι «χρειάζεται το μωρό».

Ναι, χρειάζεται πολύ τον άνθρωπό του. Ειδικά τους πρώτους μήνες.

Ο άνθρωπός του όμως χρειάζεται επίσης να φάει, να βγει από το σπίτι, να ψωνίσει, να πάει τα άλλα παιδιά κάπου, να κάνει ένα πλυντήριο και ενίοτε να περάσει και μια ηλεκτρική σκούπα.

Ο μάρσιπος δεν είναι εργαλείο για να γίνουμε σούπερ παραγωγικές μητέρες που κάνουν δώδεκα πράγματα ταυτόχρονα.

Απλώς κάνει εφικτό κάτι πολύ πρακτικό: να μην πρέπει κάθε φορά να διαλέξεις αν θα κρατήσεις το μωρό ή αν θα κάνεις αυτό που πρέπει να γίνει.

Μερικές φορές μπορούν να γίνουν μαζί.

Και συχνά το μωρό είναι απολύτως ευχαριστημένο μ’ αυτή τη συμφωνία.

Προφανώς, δεν κάνουμε τα πάντα με το μωρό πάνω μας

Εδώ χρειάζεται κοινή λογική.

Δεν κάνουμε δουλειές που εκθέτουν το μωρό σε καυτό νερό, λάδι, φωτιά, αιχμηρά αντικείμενα ή επικίνδυνα καθαριστικά. Δεν ανεβαίνουμε κάπου κρατώντας πράγματα και δεν κάνουμε δραστηριότητες όπου υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να πέσουμε.

Και εννοείται ότι το μωρό πρέπει να είναι σωστά τοποθετημένο στον μάρσιπο, με ελεύθερη αναπνοή και θέση που παραμένει ασφαλής καθώς εμείς κινούμαστε.

Το ότι έχουμε τα χέρια μας ελεύθερα δεν σημαίνει ότι ξαφνικά μπορούμε να κάνουμε οτιδήποτε.

Η καθημερινότητα είναι κι αυτή ζωή με το μωρό

Δεν χρειάζεται να χωρίσουμε τη μέρα σε χρόνο που «ασχολούμαστε με το μωρό» και χρόνο που προσπαθούμε να κάνουμε όλα τα υπόλοιπα.

Το μωρό μπορεί να είναι μαζί μας και στα δύο.

Μπορεί να βρίσκεται πάνω μας όσο περπατάμε, ψωνίζουμε, τακτοποιούμε, μιλάμε με ανθρώπους, πηγαίνουμε κάπου ή απλώς γυρίζουμε μέσα στο σπίτι.

Για μας, αυτές είναι οι πιο συνηθισμένες στιγμές της ημέρας.

Για εκείνο είναι η αρχή της γνωριμίας του με τον κόσμο.

Και στην αρχή, ο καλύτερος τρόπος να τον γνωρίσει είναι πολύ κοντά μας.

Πηγές

Έρευνα: Σε τυχαιοποιημένη μελέτη 99 ζευγαριών μητέρας–βρέφους, τα μωρά που δέχονταν επιπλέον καθημερινή μεταφορά στην αγκαλιά έκλαιγαν και γκρίνιαζαν σημαντικά λιγότερο, με τη μεγαλύτερη διαφορά να εμφανίζεται γύρω στις 6 εβδομάδες.

Hunziker, U. A. & Barr, R. G. (1986). “Increased carrying reduces infant crying: a randomized controlled trial.” Pediatrics, 77(5), 641–648.

Έρευνα: Σε άλλη πειραματική μελέτη, οι μητέρες που είχαν λάβει μαλακό μάρσιπο εμφάνισαν μεγαλύτερη ανταπόκριση στα σήματα των μωρών τους και, στους 13 μήνες, σημαντικά περισσότερα μωρά της ομάδας αυτής αξιολογήθηκαν ως securely attached σε σχέση με την ομάδα ελέγχου.

Anisfeld, E., Casper, V., Nozyce, M. & Cunningham, N. (1990). “Does Infant Carrying Promote Attachment? An Experimental Study of the Effects of Increased Physical Contact on the Development of Attachment.” Child Development, 61(5), 1617–1627.

The post Γιατί δεν πειράζει που κάνω τις δουλειές μου μαζί με το μωρό μου appeared first on babywearing.gr.

Ζήλεια ανάμεσα στα αδέρφια μετά τον ερχομό νέου μωρού: τι είναι φυσιολογικό και πώς μπορούμε να βοηθήσουμε

Ο ερχομός ενός νέου μωρού στην οικογένεια είναι μια τεράστια αλλαγή, όχι μόνο για τους γονείς αλλά και για το μεγαλύτερο παιδί.

Πολλοί γονείς ανησυχούν όταν βλέπουν το πρώτο τους παιδί να αλλάζει συμπεριφορά μετά τη γέννηση του μωρού.

«Ζητάει συνέχεια αγκαλιά.»
«Έγινε πιο γκρινιάρικο.»
«Μου λέει να αφήσω το μωρό.»
«Ενώ είχε κόψει την πιπίλα, τη ζητάει πάλι.»

Η πρώτη σκέψη συχνά είναι:
«Κάτι κάνουμε λάθος;»

Συνήθως, όχι.

Η ζήλεια είναι πιο συχνή απ’ όσο νομίζουμε

Η ζήλεια ανάμεσα στα αδέρφια δεν είναι σημάδι αποτυχίας των γονιών.

Είναι, σε μεγάλο βαθμό, φυσιολογική αντίδραση σε μια μεγάλη αλλαγή.

Το μεγαλύτερο παιδί μέχρι τώρα είχε αποκλειστική πρόσβαση στους γονείς του, ιδιαίτερα στη μαμά. Ξαφνικά, ένα νέο μέλος διεκδικεί τεράστιο μέρος του χρόνου, της ενέργειας και της προσοχής.

Αυτό μπορεί να δημιουργήσει ανασφάλεια.

Το παιδί συνήθως δεν ζηλεύει το μωρό

Αυτό ίσως ακούγεται παράξενο, αλλά είναι πολύ σημαντικό.

Συχνά το μεγάλο παιδί δεν ζηλεύει το μωρό καθαυτό.

Ζηλεύει αυτό που συμβολίζει το μωρό.

Δηλαδή:

• τον χρόνο της μαμάς
• την προσοχή του μπαμπά
• την αίσθηση ότι δεν είναι πια «το μοναδικό»

Με άλλα λόγια, πολλές φορές το μήνυμα δεν είναι:

«Δεν θέλω το μωρό.»

Το πραγματικό μήνυμα είναι:

«Φοβάμαι ότι χάνω εσένα.»

Και αυτό αλλάζει τον τρόπο που βλέπουμε τη συμπεριφορά.

Η ζήλεια δεν εκφράζεται πάντα με επιθετικότητα

Όταν ακούμε “sibling rivalry”, φανταζόμαστε συνήθως χτυπήματα, σπρωξίματα ή θυμό προς το μωρό.

Αυτές οι συμπεριφορές μπορεί να συμβούν.

Όμως πολύ συχνότερα η ζήλεια εμφανίζεται πιο έμμεσα.

Για παράδειγμα, το παιδί μπορεί να:

• ζητάει περισσότερες αγκαλιές
• θέλει να το ταΐζεις εσύ
• μη σε αφήνει να πας ούτε στην τουαλέτα
• αρχίσει να μιλάει σαν μωρό
• ζητήσει ξανά πιπίλα ή μπιμπερό
• εμφανίσει περισσότερη γκρίνια ή clinginess

Αυτό δεν σημαίνει ότι “χαλάει”.

Συχνά σημαίνει απλώς ότι ψάχνει ασφάλεια.

Γιατί βλέπουμε regression;

Πολλοί γονείς τρομάζουν όταν το μεγαλύτερο παιδί ξαφνικά αρχίζει να συμπεριφέρεται σαν μικρότερο.

Αλλά αν το σκεφτούμε από τη δική του οπτική, βγάζει νόημα.

Το παιδί βλέπει ότι το μωρό:

• κρατιέται αγκαλιά
• θηλάζει ή ταΐζεται συχνά
• κοιμάται με βοήθεια
• παίρνει πολλή φροντίδα

Ο εγκέφαλός του μπορεί να βγάλει το εξής συμπέρασμα:

«Αν το να είσαι μικρός φέρνει τόση προσοχή, ίσως χρειάζεται να γίνω κι εγώ μικρός.»

Δεν είναι manipulation.
Είναι στρατηγική σύνδεσης.

Παίζει ρόλο η ηλικία;

Ναι.

Γενικά, όσο μικρότερο είναι το πρώτο παιδί, τόσο πιο δύσκολη μπορεί να είναι η μετάβαση.

Ένα νήπιο 2 ετών έχει:

• περιορισμένο έλεγχο συναισθημάτων
• έντονη ανάγκη προσκόλλησης
• μικρή κατανόηση του χρόνου και της αναμονής

Αντίθετα, ένα παιδί 6 ή 7 ετών συνήθως κατανοεί καλύτερα τι συμβαίνει.

Αυτό δεν σημαίνει ότι τα μεγαλύτερα παιδιά δεν ζηλεύουν.

Απλώς συχνά το εκφράζουν διαφορετικά.

Δεν αντιδρούν όλα τα παιδιά το ίδιο

Και αυτό είναι σημαντικό να το θυμόμαστε.

Κάποια παιδιά δείχνουν ζήλεια από την πρώτη εβδομάδα.

Κάποια φαίνονται μια χαρά στην αρχή και δυσκολεύονται αργότερα.

Πολλοί γονείς λένε:

«Στην αρχή ήταν τέλεια. Μετά, όταν το μωρό άρχισε να μπουσουλάει και να πιάνει παιχνίδια, ξεκίνησαν τα δύσκολα.»

Απόλυτα λογικό.

Όσο το μωρό γίνεται πιο “παρόν”, αλλάζει και η δυναμική.

Τι βοηθά πραγματικά;

Το ζητούμενο δεν είναι να εξαφανίσουμε κάθε ίχνος ζήλειας.

Το ζητούμενο είναι να βοηθήσουμε το παιδί να νιώσει ασφαλές.

Μερικά πράγματα που βοηθούν:

1. Αναγνώριση συναισθήματος

Αντί για:
«Μην ζηλεύεις.»

Πιο βοηθητικό είναι:
«Βλέπω ότι σου λείπω.»

2. 1:1 χρόνος

Ακόμα και 10 λεπτά αποκλειστικής σύνδεσης μπορούν να κάνουν μεγάλη διαφορά.

3. Σωματική επαφή

Αγκαλιά, χάδι, παιχνίδι στο πάτωμα.

Το νευρικό σύστημα ρυθμίζεται μέσα από σύνδεση.

4. Πρακτική βοήθεια στην καθημερινότητα

Εδώ πολλές οικογένειες βρίσκουν χρήσιμο το babywearing.

Όταν το μωρό είναι κοντά σου αλλά τα χέρια σου μένουν ελεύθερα, μπορείς πιο εύκολα να:

• αγκαλιάσεις το μεγαλύτερο παιδί
• το βοηθήσεις με ρούχα ή φαγητό
• παίξεις μαζί του
• το πιάσεις από το χέρι

Μερικές φορές μικρές πρακτικές λύσεις μειώνουν πολύ την ένταση της ημέρας.

Λίγη ζήλεια δεν είναι απαραίτητα κακό σημάδι

Αυτό ίσως είναι το πιο σημαντικό.

Η ζήλεια είναι συναίσθημα.

Και όπως όλα τα συναισθήματα, μας δίνει πληροφορία.

Συχνά λέει:

• «Σε χρειάζομαι.»
• «Φοβάμαι.»
• «Θέλω reassurance.»

Το παιδί δεν χρειάζεται τέλειους γονείς.

Χρειάζεται γονείς που μπορούν να δουν πίσω από τη συμπεριφορά.

Γιατί πολλές φορές, πίσω από το:

«Άφησε το μωρό!»

κρύβεται ένα πολύ πιο ευάλωτο μήνυμα:

«Μαμά, είμαι ακόμα κι εγώ το παιδί σου, σωστά;»

The post Ζήλεια ανάμεσα στα αδέρφια appeared first on babywearing.gr.

Υπάρχουν είδη στη φύση (χελωνάκια, φίδια, σαύρες, κλπ) που γεννάνε τα αυγά τους και τα εγκαταλείπουν. Τα μικρά γεννιούνται εντελώς μόνα τους. Πολύ συχνά, μόνο μικρός αριθμός απ’ αυτά επιβιώνει.
Υπάρχουν άλλα είδη (μικρά λυκάκια, κάποια είδη αγριοκούνελων, κλπ), που μετά τη γέννησή τους, περνούν όλη τη μέρα μόνα τους στη φωλιά, ενώ η μαμά κι ο μπαμπάς λείπουν για κυνήγι. Όσο η μαμά λύκαινα είναι μακριά, τα μικρά είναι απόλυτα ήσυχα στη φωλιά. Δε βγάζουν άχνα, για να μην τα βρουν τα άλλα θηρία και τα κατασπαράξουν.

Υπάρχουν όμως και κάποια είδη (πιθηκάκια, γοριλάκια, κλπ) που δεν αποχωρίζονται καθόλου τα μικρά τους. Ανήμπορα να προστατευτούν και να επιβιώσουν μόνα τους, τα μωρά περνούν κάθε λεπτό της μέρας μαζί με τη μαμά τους, συχνά προσκολλημένα πάνω της. Τα μωρά αυτά έχουν ανάγκη από συχνό θηλασμό και προστασία, πολλές φορές για αρκετά χρόνια μετά τη γέννησή τους. Και φυσικά ζητάνε τη μαμά τους, κάθε φορά που εκείνη τ’ αφήνει, έστω και για λίγο!

Τα δικά μας τα μωρά ανήκουν ολοφάνερα στα είδη που δεν μπορούν να τα καταφέρουν χωρίς εμάς. Μας χρειάζονται για τα πάντα, γι’ αυτό και δεν είναι στη φύση τους να μένουν ήσυχα στο κρεβάτι τους ολομόναχα. Νιώθουν την ανάγκη να μας θυμίσουν, με όποιον τρόπο μπορούν, ότι εξαρτώνται πλήρως από μας!

Στην εξέλιξη του είδους μας, υπήρξε ένα δίλημμα: Η στενότερη λεκάνη είναι μεν πιο αποτελεσματική για να μπορεί ο άνθρωπος να περπατά σε όρθια στάση, αλλά ο μεγαλύτερος εγκέφαλος κάνει τη γέννηση δυσκολότερη απ’ αυτό το στενό πέρασμα. Μετά από εννέα μήνες κύησης, το βάρος ενός ανθρώπινου μωρού σε σχέση με το βάρος της μαμάς του είναι περίπου διπλάσιο από ότι σε άλλα πρωτεύοντα αντίστοιχου μεγέθους. Το σώμα της μαμάς δεν έχει την ενέργεια να υποστηρίξει περαιτέρω την κύηση και τελικά τα μωρά μας γεννιούνται σε ένα πιο πρώιμο στάδιο ανάπτυξης (ο εγκέφαλός τους είναι αναπτυγμένος περίπου στο 25% με 30%, ενώ στα άλλα πρωτεύοντα θηλαστικά, ο εγκέφαλος των νεογέννητων είναι ήδη αναπτυγμένος γύρω στο 50%).

Αυτό σημαίνει ότι τα μωρά μας γεννιούνται ευάλωτα, αδύναμα. Θα χρειαστεί να περάσουν πολλοί μήνες πριν να μπορούν καν να ελέγξουν το ίδιο τους το σώμα, και πολλά χρόνια πριν να μπορούν να ικανοποιούν μόνα τους τις βασικές τους ανάγκες.

Δεν είναι τυχαίο που όταν σηκώνουμε ένα νεογέννητο, εκείνο παίρνει αμέσως στάση αγκαλιάς: Δεν αφήνει τα πόδια να κρέμονται προς τα κάτω, τα λυγίζει και τα ανοίγει, για να «ταιριάξει» όσο γίνεται καλύτερα στο σώμα της μαμάς του. Η κυρτή σπονδυλική στήλη στα βρέφη διευκολύνει αυτήν ακριβώς τη στάση.

Ταυτόχρονα, η ανατομία της μαμάς εξελίχθηκε αντίστοιχα: οι γοφοί φαρδαίνουν, τα λαγόνια οστά βγαίνουν προς τα έξω, η μέση στενεύει, δημιουργεί αυτό το μοναδικό σχήμα που δε συναντάμε σε άλλα είδη και που πετυχαίνει έναν υπέροχο στόχο: βοηθά το κουβάλημα των μωρών (αλλά και μεγαλύτερων παιδιών) στο πλάι, πάνω απ’ το γοφό.

Ίσως γι’ αυτό ο άνθρωπος διατηρεί τα πρωτόγονα αντανακλαστικά: Παρόλο που η μαμά δεν έχει πια τρίχωμα απ’ όπου το μωρό θα μπορούσε να πιαστεί, το αντανακλαστικό της λαβής παραμένει, τα μωρά τυλίγουν τα δαχτυλάκια σε ένα σφιχτό πιάσιμο, αποδεικνύοντας με έναν ακόμα τρόπο την ανάγκη του βρέφους να «κρατηθεί» κοντά στη μαμά του. Το ίδιο ισχύει και για το αντανακλαστικό moro (ή αλλιώς και «αντανακλαστικό εναγκαλισμού») του οποίου ο βασικός σκοπός ήταν να βοηθάει το μωρό να γαντζώνεται σταθερά στη μαμά του, αν η ισορροπία χανόταν.

Το να έχουμε το μωρό μας αγκαλιά είναι στη φύση μας, είναι το «κανονικό» για το είδος μας, γι’ αυτό και τα μωρά μας περιμένουν και θέλουν να είναι πάνω μας. Πέρασαν εννέα μήνες σε ένα περιβάλλον απόλυτα προστατευμένο, όπου όλες τους οι ανάγκες καλύπτονταν άμεσα. Συνήθισαν τη ζεστασιά αυτού του περιβάλλοντος, συνήθισαν να ακούν τη φωνή της μαμάς, να νιώθουν την καρδιά της και την κίνησή της, τον ρυθμό της αναπνοής της.

Είναι τόσο σημαντικό να παρατείνουμε όσο γίνεται τις συνθήκες αυτού του περιβάλλοντος, που συχνά η πρώτη περίοδος μετά τη γέννηση αναφέρεται ως «τέταρτο τρίμηνο».

Ένας καλός μάρσιπος λειτουργεί κατά κάποιον τρόπο σαν μια εξωτερική μήτρα, διευκολύνει αυτή την περίοδο όπου το μωρό συνεχίζει να αναπτύσσεται.

Η αγκαλιά δεν είναι απλά κάτι που προσφέρουμε στα μωρά μας, δεν είναι απλά πολύτιμη. Είναι απόλυτη, βασική, πρωταρχική ανάγκη. Έτσι είμαστε φτιαγμένοι. Το να στερούμε απ’ τα μωρά μας το άγγιγμα και τη γαλήνη της αγκαλιάς, είναι βλαβερό, από κάθε άποψη.

Η αγκαλιά είναι μαγική: βοηθάει την παραγωγή ωκυτοκίνης (που είναι η ορμόνη της αγάπης), μειώνει τον πόνο, επηρεάζει την κορτιζόλη (που είναι η ορμόνη του στρες). Τα ευεργετικά αποτελέσματα της αγκαλιάς, πάνε πολύ μακριά, επηρεάζουν το πώς αναπτύσσονται οι νευρώνες στον εγκέφαλό μας και βοηθούν σε μια καλή ψυχική υγεία ακόμα και πολύ μακροχρόνια.

Αλλά περισσότερα σχετικά μ’ αυτό, μπορείς να διαβάσεις και εδώ: Γιατί να φοράς το μωρό σου.

The post Γιατί το να κρατάμε τα μωρά μας αγκαλιά είναι στη φύση μας appeared first on babywearing.gr.

Το babywearing, δηλαδή το να έχουμε το μωρό μας πάνω μας σε εργονομικό μάρσιπο αγκαλιάς, κερδίζει συνεχώς έδαφος τα τελευταία χρόνια. Όλο και περισσότεροι νέοι γονείς στρέφονται στο babywearing και επιμένουν ότι «δε θα τα κατάφερναν χωρίς αυτό»!

Ας δούμε κάποιους βασικούς λόγους γι’ αυτό:

1. Είναι πρακτικό!

Μπορείς να πας μαζί με το μωρό σου εκεί που δεν πάνε τα καρότσια, ανεβαίνεις σκάλες, περνάς από περιστρεφόμενες ή στενές πόρτες, μπαίνεις σε μικρά ασανσέρ, περπατάς στην αμμουδιά ή σε χορτάρι! Έχεις ελεύθερα χέρια να σπρώξεις το καρότσι του σουπερμάρκετ, να κρατάς το λουράκι του σκύλου που βγάζεις βόλτα, να κρατάς το μεγαλύτερο παιδί σου απ’ το χέρι. Είναι πανεύκολο να μπαίνεις και να βγαίνεις απ’ το αυτοκίνητό σου, χωρίς να πρέπει να βγάζεις το βαρύ καρότσι απ’ το πορτ-μπαγκάζ κάθε φορά! Δεν απολαμβάνεις αυτή την αυτονομία;
Μπόνους πλεονέκτημα: Είναι και οικονομικό! Με έναν καλό μάρσιπο, μπορεί να γλιτώσεις το έξοδο της καλαθούνας, ή του καροτσιού. Δεν είναι απαραίτητα αμοιβαία αποκλειόμενα μεταξύ τους, αρκετοί γονείς έχουν και μάρσιπο και καρότσι. Πολλοί όμως δεν αγόρασαν ποτέ καρότσι γιατί είδαν ότι δεν τους χρειάστηκε!

2. Θα επικοινωνείς καλύτερα με το μωρό σου!

Μέσα στον μάρσιπο, το μωρό σου βλέπει από κοντά το πρόσωπό σου, τις εκφράσεις σου, το πώς κινούνται τα χείλη σου όταν μιλάς, το πώς αλλάζουν τα μάτια σου όταν γελάς. Μέσα από τις δικές σου αντιδράσεις, μαθαίνει κι εκείνο να σου χαμογελά, να εκφράζει την ανακούφιση ή τη δυσαρέσκειά του, να αναγνωρίζει τι είναι φιλικό ή επικίνδυνο στο περιβάλλον του. Κι εσύ, θα καταλαβαίνεις κάθε μικρή κίνηση, πότε σφίγγεται, πότε ενοχλείται, πότε αφήνεται χαλαρό.
Μπόνους πλεονέκτημα: το babywearing διευκολύνει απίστευτα τον θηλασμό!

3. Κάνει καλό στο μωρό σου!

Θες να προσφέρεις το καλύτερο στο μωρό σου, είναι βέβαιο. Γιατί να μην του προσφέρεις την καλύτερη αρχή για να μαθαίνει εύκολα, να είναι ευτυχισμένο και να αναπτύσσει υγιείς σχέσεις με τους γύρω του καθώς θα μεγαλώνει; Έχει αποδειχθεί (βλ. τα ορφανοτροφεία της Ρουμανίας) ότι τα παιδιά που παραμελήθηκαν παρατεταμένα (παρόλο που οι σωματικές τους ανάγκες καλύπτονταν) είχαν μικρότερους εγκεφάλους σε σχέση με τα παιδιά που μεγάλωσαν με αγάπη και στοργή. Ο προμετωπιαίος φλοιός (το τμήμα του εγκεφάλου που σχετίζεται με την κοινωνική συμπεριφορά και την προσωπικότητα) δεν είχε αναπτυχθεί στον ίδιο βαθμό. στον εγκέφαλό τους[1] Το ίδιο μόνιμα επηρεάζεται ο εγκέφαλος των μωρών και από τη συνεχή έκκριση κορτιζόλης (που είναι η ορμόνη του στρες).
Μπόνους πλεονέκτημα: το babywearing βοηθάει τα πρόωρα ή ελλιποβαρή μωράκια να πάρουν βάρος γρηγορότερα!

4. Κάνει καλό σε σένα!

Το να έχεις το μωρό σου πάνω σου είναι ο καλύτερος τρόπος να ανησυχείς λιγότερο, να είσαι πιο ήρεμη, να βοηθήσεις τις ορμόνες σου να επιστρέψουν στα «φυσιολογικά» τους και να αποφύγεις ή να ξεπεράσεις πιο εύκολα τις «επιλόχειες μαυρίλες» που νιώθουν συχνά οι νέες μαμάδες! Άσε που θα σου κάνει καλό να περπατάς, να βγαίνεις ευκολότερα απ’ το σπίτι, να μην νιώθεις καθηλωμένη σ’ έναν καναπέ,  συνεχώς εξαρτημένη απ’ τους άλλους γύρω σου για βοήθεια!
Μπόνους πλεονέκτημα: το να περπατάς με σταδιακά αυξανόμενο βάρος, τέλεια κατανεμημένο κοντά στο σώμα σου, είναι καλή γυμναστική!

5. Ησυχία!

Ούτε εσύ μπορείς να το ακούς να κλαίει, έτσι δεν είναι; Η ηρεμία είναι κάτι που χρειάζεσαι κι εσύ και η οικογένειά σου αυτήν την περίοδο. Τα μωρά μας αντιδρούν όταν τα αφήνουμε. Ο αποχωρισμός από τη μαμά προκαλεί έντονη διαμαρτυρία, τα μωρά κλαίνε, υποφέρουν. Ζητούν την προσοχή μας με το μόνο τρόπο που έχουν. Ακόμα κι αν έχουμε φροντίσει το μωρό μας να μην πεινάει, να μην κρυώνει, να μη ζεσταίνεται, κλπ, εκείνο προσπαθεί να μας δείξει ότι πρέπει να φροντίσουμε και τις άλλες βασικές του ανάγκες: να νιώθει ασφάλεια, να μη νιώθει μοναξιά και εγκατάλειψη.
Μπόνους πλεονέκτημα: το babywearing είναι το πολυτιμότερο εργαλείο στην αντιμετώπιση (και πρόληψη!) των κολικών!

Και ένα τελευταίο σημείο: Το babywearing είναι στη φύση μας!

Τα μωρά μας το χρειάζονται! Όχι, δεν «κακομαθαίνουμε» τα μωρά μας, όχι δεν είναι «χειριστικά» όταν ζητούν την αγκαλιά μας. Είναι βασική ανάγκη και αρχέγονο ένστικτο. Μην ακούς αυτούς που σου λένε ότι «το κακομαθαίνεις»! Για εννέα μήνες μάθαινε να σε νιώθει, να σ’ ακούει, να σε έχει όποτε σε θέλει. Γεννήθηκε ήδη μαθημένο στην αγκαλιά σου! Διάβασε περισσότερα σχετικά μ’ αυτό στο άρθρο «Γιατί το να κρατάμε τα μωρά μας αγκαλιά είναι στη φύση μας».

[1] Gerhardt S. Why love Matters: How Affection Shapes a Baby’s Brain. Routledge: New York, 2004

The post 5+1 λόγοι για να φοράς το μωρό σου appeared first on babywearing.gr.

Οι παρακάτω ερωτήσεις είναι από συνέντευξη της Στέλλας Σταμουλάκη (babywearing consultant) στο περιοδικό «γαλουχώ» του Συνδέσμου Θηλασμού, που δημοσιεύτηκε εδώ.

Περιεχόμενα

• Τι πρέπει να προσέξω όταν επιλέγω έναν μάρσιπο;
• Τι εννοούμε όταν λέμε «εργονομικός μάρσιπος»;
• Από ποια ηλικία μπορώ να «φορέσω» το μωρό μου;
• Μπορώ να βάλω το μωρό μου να κοιτάει μπροστά σε εργονομικό μάρσιπο;
• Μέχρι ποια ηλικία μπορώ να «φορέσω» το παιδί μου;
• Πόση ώρα μπορώ να έχω το μωρό μου στον μάρσιπο;
• Μπορεί μια μητέρα που γέννησε με καισαρική να φορέσει το μωρό της;
• Υπάρχουν καταστάσεις που η χρήση μάρσιπου ωφέλησε ειδικές περιπτώσεις στον θηλασμό (ΓΟΠ, επαναγαλακτισμός);

1

Τι πρέπει να προσέξω όταν επιλέγω έναν μάρσιπο;

Ο στόχος του μάρσιπου είναι να κάνει τη ζωή μας ευκολότερη. Για να είναι πρακτικός και άνετος πρέπει να τον διαλέξουμε έχοντας στο νου μας μερικά βασικά σημεία.

• Να προσαρμόζεται ακριβώς όπως θέλω. Λέμε συχνά: «Πρέπει ο μάρσιπος να προσαρμόζεται στο μωρό. Όχι το μωρό στον μάρσιπο». Πρέπει να μπορώ να βάλω το μωρό μου λίγο πιο ψηλά, λίγο πιο χαμηλά, λίγο πιο σφιχτά, λίγο πιο χαλαρά, με το κεφάλι πιο μέσα ή πιο έξω. Και πρέπει να μπορώ να το κάνω την ώρα που το φοράω, να μη χρειάζεται να το βγάλω.
• Να μπορώ να το φορέσω χωρίς βοήθεια. Αν χρειαζόμουν βοήθεια, θα έλεγα «κράτα το μωρό, να κάνω τη δουλειά μου»! Γι’ αυτό θέλω μάρσιπο, για να μη χρειάζομαι βοήθεια. Πρέπει να φοριέται εύκολα, και να μην παίρνει πολύ χρόνο.
• Να ταιριάζει σε μένα. Η επιλογή του μάρσιπου είναι πολύ προσωπικό θέμα. Αυτό που βόλεψε τη φίλη μου, μπορεί να μην είναι αυτό που θα βολέψει και μένα. Άλλος θέλει να δένει, άλλος να κουμπώνει.
• Να είναι ποιοτικός και εργονομικός. Πρέπει να έχω το κεφάλι μου ήσυχο ότι το μωρό μου είναι σίγουρα ασφαλές, στη σωστή θέση. Τα υλικά πρέπει να είναι ασφαλή, ελεγμένα, κατάλληλα για μωρά.

2

Τι εννοούμε όταν λέμε «εργονομικός μάρσιπος»;

Ένας εργονομικός μάρσιπος επιτρέπει στο μωρό να έχει τη φυσική του στάση, όπως θα ήταν και στην αγκαλιά μας. Στη σωστή στάση, το μωρό έχει τα γόνατα ανοιχτά (σε γωνία περίπου 90°), τα γόνατα ψηλά (σε μικρά μωρά πάντα ψηλότερα απ’ τον πωπό) και την πλάτη κυρτή στο κάτω μέρος.

Σε εργονομικό μάρσιπο το μωρό ΔΕΝ κρέμεται απ’ τον καβάλο. Δε θέλουμε ίσια πλάτη, κλειστά γόνατα, ή πόδια τεντωμένα προς τα κάτω.

Ένας εύκολος τρόπος αναγνώρισης: βλέπουμε δύο σχήματα — Μ από μπροστά και J από το πλάι.

Διάβασε περισσότερα: Τι σημαίνει εργονομικός μάρσιπος.

3

Από ποια ηλικία μπορώ να «φορέσω» το μωρό μου;

Θεωρητικά, αφού ο μάρσιπος είναι αγκαλιά, η απάντηση είναι «από την πρώτη μέρα». Με wrap (υφαντό ή ελαστικό), με ring sling, ή με κάποια mei tais, μπορούμε να φοράμε το μωρό μας από την πρώτη μέρα.

Υπάρχουν όμως μάρσιποι (συνήθως με κλιπς) που ρυθμίζονται από πριν, για τους οποίους πρέπει να ακολουθούμε την οδηγία του κατασκευαστή για όρια ηλικίας/βάρους. Συνήθως ο περιορισμός αφορά το πόσο μπορεί να μικρύνει ο μάρσιπος.

4

Μπορώ να βάλω το μωρό μου να κοιτάει μπροστά σε εργονομικό μάρσιπο;

Όπως με τα καθισματάκια αυτοκινήτου: με τον κατάλληλο μάρσιπο και στην κατάλληλη ηλικία, ναι. Μπορούμε να φοράμε το μωρό στραμμένο προς τα έξω αν ο μάρσιπος υποστηρίζει αυτή τη θέση. Στη σωστή εφαρμογή: σπονδυλική στήλη κυρτή, λεκάνη προς τα μπροστά, πόδια στηριγμένα από γόνατο σε γόνατο.

Γενικά πάντως, υπάρχουν αρκετοί λόγοι που το facing out δεν προτείνεται. Υπάρχουν πολύ καλύτερες θέσεις για να βλέπει το μωρό. Με έναν καλό μάρσιπο, το μωρό δεν είναι «κλεισμένο» — μπορεί άνετα να βλέπει και να συμμετέχει, ακόμα και όταν το φοράμε προς τα μέσα.

Διάβασε περισσότερα: Μωρό στραμμένο προς τα έξω: δεν απαγορεύεται, αλλά δεν προτείνεται.

5

Μέχρι ποια ηλικία μπορώ να «φορέσω» το παιδί μου;

Η γενική απάντηση είναι «όσο αντέχω και όσο θέλουμε και οι δύο».

Πάλι εξαρτάται απ’ τον μάρσιπο και τις προδιαγραφές του. Συνήθως τα όρια που βάζει ο κατασκευαστής δεν αφορούν την αντοχή του μάρσιπου, αλλά την αντοχή του ανθρώπου που το φοράει. Όταν λέει πχ «μέχρι 20 κιλά», δε σημαίνει ότι στα 21 ο μάρσιπος θα χαλάσει — σημαίνει ότι δεν είναι σωστό εμείς να κουβαλάμε τέτοιο βάρος για πολλή ώρα.

Ένα παιδί μπορεί να θέλει αγκαλιά ακόμα και πολύ μετά την ηλικία που περπατάει. Οι περισσότεροι εργονομικοί μάρσιποι το υποστηρίζουν. Αλλά τελικά εξαρτάται απ’ τις δικές μας αντοχές.

Διάβασε περισσότερα: Μάρσιπος μέχρι πόσα κιλά;

6

Πόση ώρα μπορώ να έχω το μωρό μου στον μάρσιπο;

Σε έναν εργονομικό μάρσιπο το μωρό είναι σε τέλεια θέση. Άρα για το μωρό δεν υπάρχει χρονικός περιορισμός. Σκεφτείτε ότι υπάρχουν μωρά που φοράνε ειδικό κηδεμόνα ή νάρθηκα, ακριβώς σ’ αυτή τη θέση (και τον φοράνε όλη μέρα!).

Ο μόνος περιορισμός είναι για μας, για τις αντοχές μας. Στην πράξη, πολύ σπάνια έχουμε το μωρό στα χέρια για πολλή ώρα χωρίς να κάτσουμε. Λέμε «το έχω όλη μέρα αγκαλιά» — αλλά στην πραγματικότητα, αγκαλιά χωρίς να κάτσουμε, το έχουμε για πέντε–δέκα λεπτά συνεχόμενα.

Με έναν καλό μάρσιπο ίσως «ξεγελιόμαστε»: είναι τόσο άνετο που το φοράμε συνεχόμενα για πολύ περισσότερο, κάνουμε ταυτόχρονα άλλα πράγματα και η ώρα περνάει γρήγορα. Αλλά τα προσωπικά μας όρια, μόνο εμείς τα ξέρουμε.

Διάβασε περισσότερα: Μάρσιπος και προβλήματα στη μέση/στον αυχένα.

7

Μπορεί μια μητέρα που γέννησε με καισαρική να φορέσει το μωρό της;

Ναι, φυσικά. Αν παίρνει το μωρό της αγκαλιά, μπορεί κάλλιστα να το φοράει και με έναν καλό μάρσιπο. Εξάλλου, ειδικά σε μικρή ηλικία, το μωρό είναι πολύ ψηλά στο σώμα μας — δεν έχει καμία σχέση με την τομή.

Το μόνο που θα πρέπει να προσέχει είναι τις αντοχές της, όπως και κάθε μαμά μετά τον τοκετό.

8

Υπάρχουν καταστάσεις που η χρήση μάρσιπου ωφέλησε ειδικές περιπτώσεις στον θηλασμό (ΓΟΠ, επαναγαλακτισμός);

Ναι — αλλά για να το πούμε σωστά, αυτό που στην ουσία ωφέλησε είναι η αγκαλιά. Το να έχουμε το μωρό μας αγκαλιά είναι που βοηθάει: εμάς με τις ορμόνες μας, το μωρό μας, τις συνάψεις στον εγκέφαλο, την ανάπτυξη του μωρού. Ο μάρσιπος κάνει την αγκαλιά πιο εύκολη και άρα συχνότερη.

Βοηθάει μαμάδες να ξεπεράσουν τις επιλόχειες «μαυρίλες», βοηθάει στην έκκριση ωκυτοκίνης (που εμπλέκεται άμεσα στο μηχανισμό του θηλασμού), στην εμπέδωση δεσμών με το μωρό, στη μείωση του stress.

Σε θηλασμό διδύμων ή tandem nursing (ταυτόχρονο θηλασμό μωρού και νηπίου) ο μάρσιπος είναι σωτήριος. Είναι σημαντικό να μη χρειάζεσαι δέκα μαξιλάρια για να έχεις το μωρό πχ σε όρθια θέση για να φάει σε περιπτώσεις ΓΟΠ. Είναι σημαντικό να μπορείς να έχεις εύκολα το μωρό στη θέση που βοηθάει να περάσει η μαστίτιδα.

Και άλλες περιπτώσεις: θηλασμός με ψευδοθηλές ή με σύστημα συμπληρωματικού θηλασμού — ο μάρσιπος βοηθά τη μαμά να έχει ελεύθερα χέρια.

Διαβάστε επίσης

• Όλες οι συχνές ερωτήσεις
• Ποιον μάρσιπο να πάρω;
• Πλεονεκτήματα μάρσιπων αγκαλιάς
• Γενικές οδηγίες χρήσης

The post Οι 8 πιο συχνές ερωτήσεις πριν αγοράσεις μάρσιπο appeared first on babywearing.gr.

Πραγματικές ιστορίες από την ομάδα του babywearing:

“Δεν αντέχω άλλο με το μωρό αγκαλιά”

“Αλλιώς το είχα φανταστεί”

“Διάλεξα λάθος, όλοι μου οι γνωστοί μου πρότειναν αυτό”

.
.

The post "Το μωρό κλαίει στον μάρσιπο" – Πώς η ψυχολογία σου παίζει ρόλο appeared first on babywearing.gr.

Γιατί κλαίει το μωρό στον μάρσιπο;

Το μωρό σε μάρσιπο Αστεράκι είναι στην καλύτερη θέση που θα μπορούσε να είναι.

Αν η τοποθέτηση έχει γίνει σωστά, ένα μωρό σε Αστεράκι γκρινιάζει μόνο για δύο λόγους:

• Είτε θα έκλαιγε έτσι κι αλλιώς. (πχ νυστάζει, πεινάει, θέλει άλλαγμα),
• είτε ΕΣΥ δεν είσαι όπως συνήθως και το μωρό το καταλαβαίνει.

Οπότε ξεκινάμε με την υπόθεση ότι το μωρό δεν θα γκρίνιαζε για άλλο λόγο, δεν πεινάει, δε νυστάζει, δε θέλει άλλαγμα, θα ήταν ήρεμο αν ήταν στην αγκαλιά σου. Τότε:

Αν κάποιος λέει “το μωρό μου δεν είναι ευχαριστημένο στον μάρσιπο” θέλουμε να δούμε τρία πράγματα:

Α. Πώς το φοράει.

Β. Τι κάνει όταν το φοράει.

Γ. Πώς νιώθει όταν το φοράει.

Πώς το φοράς;

Για όλα τα Αστεράκια, υπάρχουν οδηγίες με βίντεο, γράψε μας για να τα λάβεις (πολλά απ’ αυτά δεν είναι δημόσια βίντεο, είναι unlisted, ο μόνος τρόπος να τα δεις είναι να τα λάβεις από μας).

Καλό θα ήταν να ελέγξεις πρώτα:

• Μήπως το φοράς χωρίς να έχει το μωρό σωστό κάθισμα
• Μήπως δεν το έχεις ρυθμίσει σωστά για την ηλικία και το βάρος του μωρού σου;
• Μήπως το φοράς πολύ χαμηλά, ή πολύ μακριά σου;
• Μήπως το φοράς πολύ χωμένο, καλύπτεται το κεφάλι του μωρού;
• Μήπως ενώ είναι μεγάλο μωρό, εσύ το φοράς ακόμα σαν να είναι νεογέννητο; Αν το μωρό σου στηρίζει το κεφάλι, αλλά εσύ το φοράς με το κεφάλι στηριγμένο, δε θα βλέπει και θα νευριάζει.

Τις περισσότερες φορές, οι διορθώσεις είναι πολύ εύκολες, θα σε βοηθήσουμε κι εμείς!

Τι κάνεις όσο το φοράς;

Καμία μαμά σ’ όλο τον κόσμο δεν παίρνει το μωρό της αγκαλιά και μετά να κάθεται ακίνητη για πάνω από δέκα λεπτά. Και καμία μαμά σ’ όλο τον κόσμο δεν πάει στον καθρέφτη κρατώντας το μωρό της και να αναρωτιέται αν είναι καλά, αν το κεφάλι είναι καλά, αν τα πόδια είναι καλά έτσι όπως το κρατάει. Ούτε με τον μάρσιπο δεν πρέπει να κάνεις έτσι.

Μου λένε γονείς σε συνεδρίες:

– Πάμε βόλτες, τέλειο το Αστεράκι. Πάμε στον παιδίατρο, μας λέει τι ωραία που είναι θέση του μωρού. Κάνω δουλειές στο σπίτι, όλα σούπερ. Ένα παράπονο έχω μόνο.

– Για πες, τι παράπονο;

– Να, όταν κάθομαι στον υπολογιστή να γράψω κάτι φορώντας το μωρό, γκρινιάζει.

– Όταν κάθεσαι στον υπολογιστή να γράψεις με το μωρό στα χέρια, στην αγκαλιά σου, τι κάνει;

– Α, πού να σου λέω, δεν κάθομαι ποτέ μ’ αυτό το μωρό! Δεν του αρέσει να κάθομαι. Θέλει, όχι μόνο να είμαι όρθια, αλλά να περπατάω κιόλας.

– Άρα δεν κλαίει επειδή είναι στον μάρσιπο. Κλαίει επειδή κάθεσαι!

Θα μπορούσες να κάθεσαι με το μωρό στον μάρσιπο, αρκεί το μωρό σου να δέχεται γενικά να κάθεσαι!

Το μωρό στο Αστεράκι είναι στην αγκαλιά σου. Θα κάνεις ό,τι θα έκανες κι αν ήταν στα χέρια σου. Αν γενικά παίρνει πιπίλα, πρέπει να δίνεις και πιπίλα και όταν το φοράς. Αν γενικά θέλει να είσαι όρθια και να περπατάς, το ίδιο θα θέλει και όταν είναι στο μάρσιπο. Το ίδιο μωρό είναι και είναι με τον ίδιο τρόπο στην αγκαλιά σου, όπως στα χέρια σου. Απλά θα έχεις άνεση και ελεύθερα χέρια.

Πώς νιώθεις εσύ όταν το φοράς;

Έχει μεγάλη σημασία το πώς νιώθεις εσύ. Αν όταν φοράς το μωράκι σου έχεις μια μικρή ανασφάλεια (που είναι λογικό, αφού δοκιμάζεις κάτι καινούριο), ή αν δε νιώθεις σιγουριά και αναρωτιέσαι αν θα του αρέσει κλπ., η καρδιά σου χτυπά λίγο πιο γρήγορα απ’ ό,τι συνήθως και το μωρό το νιώθει και δεν ησυχάζει γιατί σκέφτεται πως “αφού η μαμά δεν είναι ήρεμη, τότε κάτι δεν πάει καλά”.

Είναι πολύ κρίσιμο το να είσαι εσύ χαλαρή όταν φοράς το μωρό σου. Σκέψου ότι σ’ αυτές τις θέσεις στην αγκαλιά σου, το μωρό ακούει την καρδιά σου και ό,τι νιώθεις εσύ το νιώθει κι εκείνο.

Αν εσύ είσαι έστω και λίγο αγχωμένη ή σφιγμένη (και σκέφτεσαι συνεχώς “μήπως δεν το φοράω καλά;”, “μήπως είναι πολύ ανοιχτά τα πόδια;”, “μήπως κάνω κάτι λάθος;”, ) το μωρό αγχώνεται επίσης και δεν μπορεί να χαλαρώσει.

Αυτός είναι και ο λόγος που λέμε συνήθως: Μόλις φορέσεις το μωρό σου, ξεκίνα να περπατάς. Με τον κανονικό σου ρυθμό, κάνοντας κάτι όπως θα το έκανες κανονικά. (ή ακόμα καλύτερα να χορέψεις! )

Ώστε να χαλαρώσεις, να ξαναβρεί η καρδιά σου τον κανονικό της ρυθμό και να μπορέσει και το μωρό σου να ηρεμήσει. Να πει μέσα του “όλα είναι καλά” (γιατί αλλιώς λέει μέσα του: “για κάποιο λόγο η μαμά μου τρέμει απ’ το φόβο της, κάτι δεν πάει καλά, δεν μπορώ να ηρεμήσω”).

Κάποτε, σε μια συνεδρία, συνέβη το εξής:

Μαμά έρχεται εδώ και δοκιμάζει με το μωρό της.

Με το που το φοράει, αγχώνεται, η καρδιά της χτυπάει η αναπνοή της είναι σαν να λαχανιάζει, στέκεται εντελώς ακίνητη και σφιγμένη, το μωρό αρχίζει και κλαίει.

“Βγάλτο μου”, μου λέει, “κλαίει!”

Λέω “Αμέσως να το βγάλω. Αλλά αν το βγάλω θα το αφήσεις το μωρό στον καναπέ να κλαίει;”

Λέει “Όχι, θα το πάρω αγκαλιά”.

Εμ, στην αγκαλιά σου είναι. Πρέπει να κάνεις ό,τι θα έκανες και αν ήταν στην αγκαλιά σου για να ηρεμήσεις το μωρό σου!

Δεν έχει νόημα να βγάλεις το μωρό απ’ τον μάρσιπο για να το πάρεις αγκαλιά. Είναι στην αγκαλιά σου! Αν δεν το νιώθεις εσύ έτσι, πώς να το νιώθει το μωρό;

Άκου έναν βασικό κανόνα: Δε θα βγάζεις το μωρό απ’ τον μάρσιπο ενώ κλαίει.
Αν κλαίει γιατί νυστάζει, περπάτα λίγο και θα κοιμηθεί.
Αν κλαίει γιατί πεινάει, μπορείς να το θηλάσεις στον μάρσιπο.
Αν κλαίει γιατί θέλει άλλαγμα και άρα θα το έβγαζες έτσι κι αλλιώς (για να το αλλάξεις), τότε ΠΡΩΤΑ θα το ηρεμείς και ΜΕΤΑ θα το βγάζεις. Θα περπατάς  λίγα βήματα, ή θα του τραγουδάς, ή θα το χτυπάς ρυθμικά στον πωπό, θα κάνεις κάτι για να ηρεμήσει και μετά θα το βγάζεις.

Αλλιώς του στέλνεις λάθος μήνυμα.

Το μωρό σου ΔΕΝ κλαίει επειδή είναι στον μάρσιπο.

Διάβασε κι αυτό: Πώς η ψυχολογία σου παίζει ρόλο

The post Το μωρό κλαίει στον μάρσιπο! appeared first on babywearing.gr.

Όμως νιώθω πάντα την ανάγκη να σημειώσω το εξής: Το να φοράς το μωρό σου είναι κάτι που μαθαίνεται. Το να θηλάζεις το μωρό σου, επίσης. Το να προσπαθείς να τα κάνεις και τα δύο ταυτόχρονα χωρίς να δώσεις την ευκαιρία στον εαυτό σου να περάσει στάδιο εκμάθησης, μπορεί να σε κάνει να νιώθεις απογοήτευση, ή ότι “δεν τα καταφέρνεις”. Μέρα με τη μέρα, καθώς το μωρό σου θα μεγαλώνει κι εσύ θα βρίσκεις τους ρυθμούς σου, το να συνδυάσεις θηλασμό και babywearing θα γίνει σχεδόν αυτόματα. Αλλά τις πρώτες μέρες, που έτσι κι αλλιώς απλά μαθαίνεις το μωρό σου, σε παρακαλώ, μη νιώθεις ότι είσαι υποχρεωμένη να τα κάνεις όλα μαζί. Μπορείς να καθίσεις, να ξεκουραστείς, να θηλάσεις με την ησυχία σου, να παρατηρήσεις με ηρεμία τα σημάδια που σου δίνει το μωρό σου όσο τρώει.

Σαν κοινωνία, έχουμε συνηθίσει την εικόνα του ξαπλωμένου βρέφους στα χέρια μας. Σε μάρσιπο αγκαλιάς, το μωρό ξαπλώνει μόνο για θηλασμό, μόνο με το κεφάλι στο δικό μας έλεγχο και μόνο για όσο θηλάζει. Για ύπνο ή για βόλτα, τα μωρά σε μάρσιπο αγκαλιάς είναι πάντα σε όρθια θέση, από την πρώτη μέρα.

Βασικές αρχές του babywearing:

Είναι πραγματικά υπέροχη αίσθηση το να φοράς το μωρό σου και προσφέρει απίστευτη αυτονομία στις νέες μαμάδες. Αν το κάνεις με ασφάλεια, είναι βέβαιο ότι θα έχεις πολλές φανταστικές στιγμές μαζί με το μωρό σου. Απόλαυσε αυτή την ελευθερία σιγά-σιγά και μάθε να ακούς το μωρό σου κάθε στιγμή, ακόμα κι όταν είναι στο μάρσιπο αγκαλιάς (άρα στην αγκαλιά σου).

Δες πολλά βίντεο και εικόνες θηλασμού σε μάρσιπο εδώ: Θηλασμός σε μάρσιπο

Το άρθρο γράφτηκε από τη Στέλλα Σταμουλάκη, Σύμβουλο Babywearing, το 2017.

The post "Θα μπορώ να θηλάζω και να κάνω δουλειές;" appeared first on babywearing.gr.

Τα περισσότερα μωρά λατρεύουν τις θέσεις στην πλάτη, γιατί από εκεί έχουν την ευκαιρία να βλέπουν (και μάλιστα να βλέπουν τι κάνει η μαμά)! Τα περισσότερα μωρά επίσης, θέλουν να έχουν τα χεράκια τους έξω και να απολαμβάνουν ελευθερία κινήσεων που τους προσφέρει αυτό! Για τα περισσότερα μωρά επίσης, η θέση στην πλάτη είναι η τέλεια ευκαιρία για ύπνο…

Μια συχνή απορία είναι τι κάνουμε όταν το μωρό αποκοιμηθεί σ’ αυτή τη θέση με αποτέλεσμα το κεφάλι του να γέρνει προς τα πίσω. Πριν από λίγες μέρες, μου δόθηκε η τέλεια ευκαιρία να «καταγράψω» την απάντηση!

Λοιπόν, εγώ κι η Ηλιάνα απαντούσαμε mails. Ώσπου η μια απ’ τις δυο μας βαρέθηκε και αποφάσισε να πάρει έναν υπνάκο (μαντέψτε ποια).

Δυστυχώς, η αγκαλιά του Μορφέα δεν είναι τόσο άνετη όσο της μαμάς! Αφού είχε τα χέρια της έξω, το κεφαλάκι της βρέθηκε να γέρνει προς τα πίσω. Να κάτι που πρέπει να διορθωθεί!

Η λύση γι’ αυτό είναι να βάλουμε τα χέρια του μωρού μέσα στο mei tai, ώστε το κεφάλι του να υποστηρίζεται. Δείτε το στο παρακάτω βίντεο.

Ελπίζω να βοήθησε!
(Αν η συγκυρία τύχει να είναι ευνοϊκή ξανά, θα σας δείξω ένα αντίστοιχο βίντεο και με wrap).

Σημ.: Η γωνία στην οποία είναι ραμμένες οι ράντες παίζει μεγάλο ρόλο και πρέπει να μελετηθεί σωστά ώστε να μη δέχεται μεγάλες εντάσεις και άρα να επιτρέπει τόσο τα χέρια του μωρού έξω όσο και την αλλαγή που είδαμε στο βίντεο. Επίσης, αν η γωνία αυτή είναι πολύ μικρή το μωρό δεν μπορεί άνετα να βγάλει τα χέρια του έξω, αν είναι πολύ μεγάλη θα γλιστράει απ’ τους ώμους της μαμάς και δεν θα νιώθει άνετα.
Εδώ μπορείς να βρεις τέλεια, εργονομικά, πιστοποιημένα Mei tai!

Καλή συνέχεια, καλό babywearing!

Το παραπάνω άρθρο γράφτηκε στις 3 Μαρτίου 2011 και μεταφέρεται αυτούσιο από το babywearing blog.

The post Πώς στηρίζω το κεφάλι όταν το μωρό είναι στην πλάτη μου; appeared first on babywearing.gr.